Wiesława Kaniewska
| SEZONY: |
|---|
| 1967/1968 1968/1969 1969/1970 1970/1971 1971/1972 1972/1973 1973/1974 1974/1975 1975/1976 1976/1977 1977/1978 1978/1979 1979/1980 1980/1981 1981/1982 1982/1983 |
|
Wiesława Kaniewska |
|---|
|
Osiągnięcia sportowe w Polonii
- 🥉 brązowy medal mistrzostw Polski 1975
- 🥈 wicemistrzostwo Polski 1976
- 🥈 srebrny medal mistrzostw Międzynarodowej Sportowej Unii Kolejarzy (USIC) 1971 (1971)
- awans do I ligi 1981
- 104 występy w reprezentacji Polski w latach 1970-1974 - w tym 3-krotny udział w mistrzostwach Europy (1970, 1972 i 1974)
- udział w juniorskich mistrzostwach Europy 1969
- finalistka Pucharu Polski (1970)
Informacje prasowe
"Jako 14-latka rozpoczęła treningi w Kolejowym Klubie Sportowym „Polonia” Warszawa pod okiem Wacława Komali. Z klubem tym związana była przez cały czas swej długiej, trwającej 19-lat kariery zawodniczej.
Jej trenerem, przy którym się ukształtowała jako zawodniczka był wspaniały wychowawca wielu
pokoleń koszykarek Bohdan Bartosiewicz. To właśnie on potrafił jej zaszczepić miłość do koszykówki.
Już w wieku 16-stu lat rozpoczęła grę w pierwszoligowej drużynie, u boku jednej z najlepszych
koszykarek polskich Jadwigi Korbasińskiej. To właśnie gra tej koszykarki była dla Wiesławy wzorem
i przykładem zachowania na boisku. (...)
Osiągnięcia Wiesławy na ligowych parkietach docenili również kibice i dziennikarze sportowi
przyznając jej w 1972 roku drugie miejsce w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” na najlepszą polską
koszykarkę.
Dwukrotnie wracała na parkiet po narodzinach córek (jedna z nich kontynuowała pasję mamy
oczywiście w tym samym klubie), aby wspomóc koleżanki w trudnych momentach swym bogatym doświadczeniem i ogromnymi umiejętnościami.(...)"
(za: "Biuletyn WOZKosz", Warszawa 2001)
Linki
- profil na Wikipedii[1]