Zbigniew Zagórski

Zbigniew Zagórski
bokser waga: średnia data urodzenia: ? wcześniejsze kluby: Sierakowianka Warszawa późniejsze kluby: – (zakończenie kariery)

Osiągnięcia sportowe (jako zawodnik Polonii)

🥉brązowy medal indywidulanych mistrzostw Polski w boksie 1949 r. (waga średnia)

/jako zawodnik Sierakowianki złoty medal mistrzostw Polski w wadze średniej w roku 1948/

Opis kariery

"w Sierakowiance boksował między innymi Zbigniew Zagórski, który zadziwił swym talentem najtęższych fachowców już podczas pierwszych walk. Energia Ogrodowczyka i rozgłos Zagórskiego dopingowały Mizerskiego do kontynuowania trudnej pracy. Rozpoczął szkolenie nowych adeptów pięściarstwa, marzących o osiągnięciu sukcesów Zagórskiego, który w roku 1948 wywalczył tytuł mistrza Polski (dla Sierakowianki). Później rewelacyjny mistrz Polski wyjechał na tournée do Francji. Po triumfalnym powrocie, zmęczony i przesycony zbyt częstymi walkami przystąpił do turnieju w Łodzi już jako zawodnik „Czarnych koszul”. Zwycięską passę przerwał Cebulak. Zagórski nie chciał stanąć do drugiej walki, zagrożono mu dyskwalifikacją. Wyszedł więc na ring i został znokautowany przez Rudzkiego, który ani przedtem, ani później nie odgrywał większej roli w pięściarstwie polskim. Zagórski był pierwszym chyba pięściarzem, który posłał na deski Pappa, już wówczas (podczas meczu Polska — Węgry w Budapeszcie) mistrza olimpijskiego. Walkę tę wygrał Papp przez K.O. Wkrótce Zagórski, mając dość chorób i kontuzji, postanowił zakończyć karierę."
(S. Sieniarski, 70 lat Czarnych Koszul, Warszawa 1984, s. 186)