Antoni Maszewski

Antoni Maszewski
lekkoatleta, data urodzenia: 1908-05-05, Kamieńsk data śmierci: 1944-08-05, pod Roncitelli miejsce pochówku: Polski Cmentarz Wojenny w Loreto okres reprezentowania Polonii: 1928-1934, 1938 wcześniejsze kluby: Sokół Piotrków Trybunalski 1926-1927 późniejsze kluby: Legia Warszawa 1935-1937

Lekkoatleta, oficer; reprezentant Polski na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936.

Osiągnięcia sportowe

• 10-krotny mistrz Polski:
  • 400 m przez płotki: 1930, 1931, 1932, 1933, 1935, 1936, 1937, 1938
  • sztafeta 4x100 m: 1929, 1930
• 8-krotny wicemistrz Polski:
  • 800m: 1930, 1931, 1932, 1936
  • 400 m przez plotki: 1929
  • 3000 m z przeszkodami: 1929
  • sztafeta 4x400 m: 1928
  • sztafeta szwedzka: 1938
• 5-krotny brązowy medalista mistrzostw Polski:
  • 800 m: 1928, 1933
  • sztafeta 4x100 m: 1928, 1930
  • sztafeta 4x400 m: 1932
    kursywą wyróżnione edycje mistrzostw Polski, w których nie reprezentował Polonii

Rekordzista Polski w biegach na dystansie 500 metrów, sztafecie 4 × 400 metrów i sztafecie szwedzkiej.
Reprezentant Polski na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936.
Reprezentant Polski w 22 meczach międzynarodowych w latach 1929-1938 (39 startów) - największa liczba startów w reprezentacji spośród wszystkich lekkoatletów w 20-leciu międzywojennym.

Życiorys pozasportowy

Absolwent gimnazjum i liceum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 1. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Później, jako oficer rezerwy został powołany do służby czynnej, a z dniem 1 kwietnia 1938 przemianowany na oficera służy stałej, w stopniu porucznika i 1. lokatą w korpusie oficerów audytorów. W 1939 pełnił służbę w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej Nr 5 w Krakowie na stanowisku asystenta.

Uczestnik kampanii wrześniowej (bitwy pod Kutnem i Kockiem); oficer Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich (bitwa o Tobruk) i 6 Batalionu Strzelców Karpackich (bitwa o Monte Cassino). 9 czerwca 1944 został zastępcą dowódcy, a 5 lipca dowódcą 4 Batalionu Strzelców Karpackich (bitwa o Ankonę, bitwa pod Roncitelli). Awansowany na stopień majora.

Zginął w bitwie pod Roncitelli, pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami i Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino.
opis na bazie opisu z Wikipedii[1]

Linki

• profil na olimpijski.pl[2]
• profil w serwisie "Sportowcy dla Niepodległej"[3]