Jadwiga Olesińska: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 27: | Linia 27: | ||
<small>źródła: akta stanu cywilnego, [[:Plik:Komunikat SARP nr 8, sierpień 1937, s. 9.PNG|komunikat SARP]], strona Muzeum Powstania Warszawskiego[https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/jadwiga-odyniec,54388.html]</small> | <small>źródła: akta stanu cywilnego, [[:Plik:Komunikat SARP nr 8, sierpień 1937, s. 9.PNG|komunikat SARP]], strona Muzeum Powstania Warszawskiego[https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/jadwiga-odyniec,54388.html]</small> | ||
{{DEFAULTSORT:Olesińska, Jadwiga}} | |||
[[Category:hazenistki]] | [[Category:hazenistki]] | ||
[[Category:koszykarki]] | [[Category:koszykarki]] | ||
Wersja z 21:11, 10 sie 2025
|
Jadwiga Olesińska |
|---|
|
Osiągnięcia sportowe (jako zawodniczka Polonii)
jako hazenistka
jako koszykarka
- 🥇 mistrzostwo Polski 1934 i 1935
- 🏆 zdobycie Pucharu PZGS 1934 i 1935
- 🥈 2. miejsce w mistrzostwach Polski 1933
Życie osobiste
Córka Romualda Kazimierza i Henriety (z d. Gottschalk) Olesińskich. W 1935 r. wyszła za mąż za Jerzego Olgierda Odyńca, przed zawarciem małżeństwa mieszkała przy ul. Poznańskiej 3. W 1937 r. ukończyła architekturę na Politechnice Warszawskiej. W czasie okupacji w stopniu podporucznika AK służyła w VII obwodzie „Obroża” okręgu warszawskiego. W Powstaniu Warszawskim dowodziła drużyną łączniczek i telefonistek w batalionie „Zaremba-Piorun” walczącym w Śródmieściu. Po wojnie pracowała w Biurze Odbudowy Stolicy.
źródła: akta stanu cywilnego, komunikat SARP, strona Muzeum Powstania Warszawskiego[1]
