KPW Orzeł Warszawa: Różnice pomiędzy wersjami

Z WIKI
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
Linia 14: Linia 14:
Ci odstępcy od macierzystego klubu, zepsuci dotychczasowymi sukcesami, a przywiązani do Kolejowego P. W. jedynie widokami na lepszą sytuację materialną (ach te posady), nie przedstawiają już tej wartości duchowej, jaką się ceni najwyżej w prawdziwych zespołach sportowych. Nie mają po prostu serca do gry i na dalszy dystans na większe ich sukcesy liczyć już chyba nie można."<br>
Ci odstępcy od macierzystego klubu, zepsuci dotychczasowymi sukcesami, a przywiązani do Kolejowego P. W. jedynie widokami na lepszą sytuację materialną (ach te posady), nie przedstawiają już tej wartości duchowej, jaką się ceni najwyżej w prawdziwych zespołach sportowych. Nie mają po prostu serca do gry i na dalszy dystans na większe ich sukcesy liczyć już chyba nie można."<br>
([[:Plik:Warszawski Dziennik Narodowy nr 75B z 16.03.1937 s. 8.PNG|Warszawski Dziennik Narodowy nr 75B z 16.03.1937 s. 8]])
([[:Plik:Warszawski Dziennik Narodowy nr 75B z 16.03.1937 s. 8.PNG|Warszawski Dziennik Narodowy nr 75B z 16.03.1937 s. 8]])
 
<gallery widths=200 heights=200>
Plik:KPW Orzeł koszykarze 1937.jpg|KPW Orzeł - koszykarze 1937
Plik:KPW Orzeł koszykarze 1938.jpg|KPW Orzeł - koszykarze 1938
</gallery>


[[Category:Warszawskie kluby sportowe]]
[[Category:Warszawskie kluby sportowe]]

Aktualna wersja na dzień 18:06, 8 sie 2025

Kolejowe Przysposobienie Wojskowe Orzeł Warszawa

  • rok powstania: 1932


Początki klubu

Jako klub sportowy KPW zaczęło działać ok. 1932, posiadając w WOZGS sekcję gier sportowych. Na początku 1933 "kolejarze" wchłonęli RKS "Kordjan", rok później doszło do fuzji z KS "Orzeł" i dopiero od tego momentu zaczęło być głośno o tym związku.
Opis za: Robert Gawkowski, Encyklopedia klubów sportowych Warszawy i jej najbliższych okolic w latach 1918-39, Warszawa 2007, s. 82.

Dawni koszykarze Polonii w KPW

"Dla niezbyt wtajemniczonych, pamiętających, że od szeregu lat rokrocznie mistrzem stolicy była Polonia, rzekome odebranie jej pierwszeństwa jest pewnego rodzaju nowością. W rzeczywistości jednak zmieniła się tylko nazwa zwycięzcy — zespół pozostał ten sam. W barwach bowiem nowego K.P.W. występują starzy gracze, jak Zgliński, Kapałka, Czyżykowski, Sowiński, Gregołajtys, którzy jeszcze rok temu stanowili trzon drużyny Polonii, a obecnie — wespół z Menelem, dawnym graczem YMCA i kilku słabszymi z innych klubów — zdobyli tegoroczne mistrzostwo Warszawy.
Drużyna to dobra technicznie, zgrana, bardzo rutynowana, ale niezbyt pewna. Poszczególni gracze, porządnie już zużyci na boiskach i salach stołecznych nie posiadają już tego zapału do koszykówki, co przed laty.
Ci odstępcy od macierzystego klubu, zepsuci dotychczasowymi sukcesami, a przywiązani do Kolejowego P. W. jedynie widokami na lepszą sytuację materialną (ach te posady), nie przedstawiają już tej wartości duchowej, jaką się ceni najwyżej w prawdziwych zespołach sportowych. Nie mają po prostu serca do gry i na dalszy dystans na większe ich sukcesy liczyć już chyba nie można."
(Warszawski Dziennik Narodowy nr 75B z 16.03.1937 s. 8)