Jadwiga Olesińska: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 1: | Linia 1: | ||
{{Osoba | {{Osoba | ||
| imię i nazwisko = Jadwiga Olesińska<br> | | imię i nazwisko = Jadwiga Olesińska<br> <small>Jadwiga Odyniec, Jadwiga Zawadzka</small> | ||
| dane = | | dane = | ||
[[Plik:Olesińska3.jpg|100px|right]] | [[Plik:Olesińska3.jpg|100px|right]] | ||
| Linia 9: | Linia 9: | ||
* miejsce pochówku: Warszawa, [[Cmentarz Powązkowski]]: kwatera 59, rząd 6, grób 10,11 | * miejsce pochówku: Warszawa, [[Cmentarz Powązkowski]]: kwatera 59, rząd 6, grób 10,11 | ||
* '''zawodniczka Polonii w okresie: 1929-1935''' | * '''zawodniczka Polonii w okresie: 1929-1935''' | ||
}} | }} | ||
Wersja z 08:55, 12 sie 2025
|
Jadwiga Olesińska |
|---|
|
Osiągnięcia sportowe (jako zawodniczka Polonii)
jako hazenistka
jako koszykarka
- 🥇 mistrzostwo Polski 1934 i 1935
- 🏆 zdobycie Pucharu PZGS 1934 i 1935
- 🥈 2. miejsce w mistrzostwach Polski 1933
Życie osobiste
Córka Romualda Kazimierza i Henriety (z d. Gottschalk) Olesińskich. W 1935 r. wyszła za mąż za Jerzego Olgierda Odyńca, przed zawarciem małżeństwa mieszkała przy ul. Poznańskiej 3. W 1937 r. ukończyła architekturę na Politechnice Warszawskiej. W czasie okupacji w stopniu podporucznika AK służyła w VII obwodzie „Obroża” okręgu warszawskiego. W Powstaniu Warszawskim dowodziła drużyną łączniczek i telefonistek w batalionie „Zaremba-Piorun” walczącym w Śródmieściu. Po wojnie pracowała w Biurze Odbudowy Stolicy.
źródła: akta stanu cywilnego, komunikat SARP, strona Muzeum Powstania Warszawskiego[1]
