Henryk Możdżyński
|
Henryk Możdżyński |
|---|
|
Osiągnięcia sportowe
- 🥈 srebrny medal mistrzostw Polski w chodzie na 50 km, Kraków, 1938-09-25
Życiorys pozasportowy
Ślusarz mechanik. Podczas okupacji żołnierz AK (II Obwód "Żywiciel" (Żoliborz) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - zgrupowanie "Żyrafa" - samodzielna kompania "Kmicic" - pluton 240). Uczestnik Powstania Warszawskiego (szlak bojowy Wola - Stare Miasto). Po jego upadku więzień obozów koncentracyjnych Flossenburg, Gross-Rosen i Dachau. Zmarł w Dachau już po oswobodzeniu obozu przez wojska amerykańskie.
Jego bratem był Tadeusz Możdżyński, bokser PZL.
za: Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony - Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego - mężczyźni, Warszawa 2004, s. 150; strona Muzeum Powstania Warszawskiego[1], [2]
"Miałam braci starszych (...) Henryka, który też walczył w Kampinosie (...). A Henryk to był już tak pomiędzy, bo raz był w domu, a raz [nie]. Tak że on nigdy nie był w jednym miejscu.(...) Cały czas był Henryk w konspiracji. A to tu, a to tam. Tak że człowiek nigdy nie wiedział, gdzie on był. Ktoś musiał dom utrzymywać. Ktoś musiał pracować. Więc siostra moja i ja, myśmy dwie pracowały.(...).
On był w POW. Należał do strzelców. Od maleńkiego był już wciągany w sport. Warszawa − Sulejówek, on marsz im robił, miał drugie miejsce. (...)"
(...) wykończyli mojego brata. (...) on został później aresztowany i w Dachau, z głodu [umarł]"
(fr. wspomnień Haliny Serafinowicz ze strony Muzeum Powstania Warszawskiego[3])
Zdjęcia
mistrzostwa Polski w chodzie 1938; fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe
