Jerzy Szularz

Jerzy Szularz
piłkarz/trener data urodzenia: 1924-06-17 data śmierci: 2005-05-07 miejsce pochówku: Warszawa, Cmentarz Wolski, kwatera 104, rząd 2, grób 20 pozycja na boisku: napastnik okres gry w Polonii: 1945–1955 wcześniejsze kluby: Orkan Warszawa (1938–1939), Okęcie Warszawa (1945), Warszawianka (1945) okres trenowania Polonii: 1958–1959

Piłkarz Polonii, grał w mistrzowskim sezonie 1946, zdobył też z Polonią Puchar Polski 1952. Gracz wielkiej klasy i ogromnej waleczności. Później szkoleniowiec m.in. pierwszej drużyny Polonii, ale także drużyn juniorskich – odkrywca wielu talentów, ceniony pedagog. Piękna karta okupacyjna: w dniu wybuchu Powstania Warszawskiego zgłosił się do walczących na Woli oddziałów Armii Krajowej. W zgrupowaniu „Waligóra” bronił swej rodzinnej dzielnicy. W nocy z 30 na 31 sierpnia 1944 roku wziął udział w heroicznej próbie przebicia się ze Starówki do Śródmieścia kanałami pod umocnieniami niemieckimi. Został ciężko ranny przy pomniku Kopernika na Nowym Świecie. Po wojnie przystąpił do Polonii, której pozostał wierny do końca. Karierę na boisku skończył w 1955 roku. „Wyróżniał się kulturą osobistą, wręcz ojcowskim stosunkiem do zawodników” – pisali kronikarze Polonii.
opis: Historycy Dumy Stolicy, za [1]

Linki

• opis na Wikipedii [2]