Ludwika Szymańska
| SEZONY: |
|---|
 1966/1967 1967/1968 1968/1969 1969/1970 1970/1971 1971/1972 1972/1973 1973/1974 1974/1975 1975/1976 |
|
Lucyna Szymańska |
|---|
|
Osiągnięcia sportowe
z Polonią
- 🥈 wicemistrzyni Polski (1976)
- 🥉 brązowy medal mistrzostw Polski w koszykówce kobiet 1967
- 🥉 brązowy medal mistrzostw Polski w koszykówce kobiet 1975
- 🥈 złoty medal mistrzostw Międzynarodowej Sportowej Unii Kolejarzy (USIC) 1967
- 🏆 finalistka Pucharu Polski (1970)
- 🥈 srebrny medal mistrzostw Międzynarodowej Sportowej Unii Kolejarzy (USIC) 1971
z reprezentacją Polski
- 🥉 brązowa medalistka mistrzostw Europy (1968)
Informacje biograficzne
W wywiadzie dla SKK Polonia Warszawa w lutym 2021 roku zawodniczka opowiedziała o tym jak rozpoczęła się jej przygoda z koszykówką:
„Jako 18-letnia dziewczyna, jeszcze nie koszykarka, jechałam pewnego razu pociągiem z Ełku do Kijewa, małego przystanku na linii kolejowej Ełk - Gołdap. Do tej miejscowości został oddelegowany zawodowo mój ojciec, który podjął tam pracę zawiadowcy stacji. W jednym wagonie podróżował ze mną - jak się okazało - działacz Polonii Warszawa, Jerzy Adamczyk. Jechał na przysięgę wojskową do Gołdapi. W wagonie było dużo ludzi, więc stałam na korytarzu, a ponieważ już wtedy byłam bardzo wysoka jak na dziewczynę, miałam 192 cm wzrostu, Jerzy zwrócił na mnie uwagę. Zaczęliśmy rozmawiać. Mówił, że poszukują kandydatek do drużyny koszykarek Polonii, namawiał, bym przyjechała do Warszawy i wzięła udział w treningach.
Gdy zbliżaliśmy się do mojej stacji, Jerzy zaczął mnie z całych sił prosić o imię, nazwisko i adres. Telefonów oczywiście nie było. Powiedziałam mu, że muszę wysiadać, ale na peronie w Kijewie będzie stał mój tata, pan w czerwonej czapce, zawiadowca. I jak panu poda moje dane, to będzie pan miał. I Jerzy wysiadł ze mną na stacji, porozmawiali, ojciec zatrzymał pociąg. Moja mama już nie żyła, więc byłam pod opieką taty. Powiedział, że mam już 18 lat i mogę podjąć decyzję sama. Postanowiłam przeprowadzić się do Warszawy. Technikum ekonomiczne w Ełku kontynuowałam korespondencyjnie.
To był 1965 rok. Podjęłam treningi w Polonii, gdzie przez 10 lat grałam w najwyższej lidze i skąd trafiłam do reprezentacji Polski. W kadrze występowałam u słynnych trenerów Ludwika Miętty-Mikołajewicza i Zygmunta Olesiewicza, w sumie rozegrałam ponad 60 meczów. Grałam też w reprezentacji Polski kolejarzy, która była zbudowana głównie z koszykarek Lecha Poznań i naszej Polonii. Jeździliśmy z sukcesami na mistrzostwa Europy. Grę w koszykówkę łączyłam z pracą zawodową - Polonia pomogła mi znaleźć zatrudnienie w roli kasjerki biletowej na dworcu Warszawa Wschodnia”.