Tekst źródłowy strony 1946-10-27 Polonia Warszawa - ŁKS Łódź 6:3

{{Mecz
| data                       = [[1946]]-10-27
| nazwa rozgrywek            = [[1946: mistrzostwa Polski|mistrzostwa Polski]] (finały)
| stadion(miasto)            = Warszawa, [[Stadion Wojska Polskiego]]
| godzina                    = 14:15
| gospodarz                  = Polonia Warszawa
| wynik                      = 6:3 (2:0)
| goście                     = [[ŁKS Łódź]]
| liczba widzów              =  8-15 tys.<small><sup>(1)</sup></small>
| sędzia                     =  [[Michalik]]   
| strzelcy bramek gospodarz  =  1:0 [[Henryk Przepiórka]] 16' (as. Ochmański)<br> 2:0 [[Tadeusz Świcarz]] 18'<br> 3:1 [[Tadeusz Świcarz]] 65' (as. Brzozowski)<br> 4:1 [[Jerzy Szularz]] 73'<br> 5:1 [[Jerzy Szularz]] 78'<br>6:3 [[Tadeusz Świcarz]] 88'
| strzelcy bramek goście     =  2:1 Baran 52'<br> 5:2 Sidor <i>lub</i> Baran <i>lub</i>  [[Marian Łącz|Łącz]] 84' <small><sup>(2)</sup></small><br> 5:3 Sidor 87'
| skład gospodarzy           =  [[Henryk Borucz]] (61' [[Zdzisław Sosnowski]])<br>[[Władysław Szczepaniak]]<br>[[Zdzisław Gierwatowski]]<br>[[Antoni Wołosz]]<br>[[Edward Brzozowski]]<br>[[Wacław Jagodziński]]<br>[[Henryk Przepiórka]]<br>[[Stanisław Woźniak]]<br>[[Tadeusz Świcarz]]<br>[[Jerzy Szularz]]<br>[[Zygmunt Ochmański]]
| skład gości                =  Stanisław Styczyński<br>Jan Włodarczyk<br>Jerzy Grochowski<br>Zygmunt Czyżewski<br>Wacław Pegza<br>Władysław Kopera<br>Tadeusz Hogendorf<br>Stanisław Baran<br>[[Marian Łącz]]<br>Stanisław Sidor<br>Eligiusz Gwoździński
}}{{Next
| poprzedni mecz             = [[1946-10-20 Warta Poznań - Polonia Warszawa 2:1]]
| następny mecz              = [[1946-11-10 AKS Chorzów - Polonia Warszawa 0:1]]
}} 

<small><sup>(1)</sup></small> liczba widzów: wg "Sportu" 15 tys., wg "Startu" i "Życia Sportowego" 8 tys., wg "Robotnika" ponad 10 tys., wg "Sportowca Poznańskiego" ok. 10 tys.<br>
<small><sup>(2)</sup></small> strzelec drugiego gola dla ŁKS-u: wg "Sportu", "Życia Warszawy" i "Sportowca Poznańskiego" Sidor, wg "Startu" Baran, wg "Robotnika" i "Expressu Wieczornego" Łącz
 
<br clear=all>
== Zapowiedzi prasowe ==
[[Plik:Sport 1946-10-24 nr 83 s. 4 Polonia -ŁKS zap.png|250px|thumb|left|Sport 1946-10-24 nr 83 s. 4]] 
[[Plik:Sport 1946-10-24 nr 83 s. 4 Polonia -ŁKS zap2.png|250px|thumb|center|Sport 1946-10-24 nr 83 s. 4]] <br clear=all>
[[Plik:Robotnik 1946-10-27 nr 296, s. 6 polonia-lks.png|250px|thumb|left|Robotnik 1946-10-27 nr 296, s. 6]]
<br clear=all>
"(...)Poloniarze liczą na punkty! Ostatecznie dali sobie radę w Łodzi, więc też nie gorzej chyba będzie w Warszawie. Polonia jest teraz w ciężkiej sytuacji. Pan Bóg chciał, że wróciło dwóch graczy z Zachodu i ma kłopot, jak ich w tłoczyć w drużynę! Stara zasada piłkarska głosi wprawdzie, że dobrze grający zespół należy zostawić w spokoju i nie robię żadnych eksperymentów, jednak kierownictwo Polonii, które powinno również już mieć dość doświadczeń, jest innego zdania.<br>
W rezultacie zapowiadają nam na niedzielę rewelacyjne przeobrażenia. To, co byłu na prawo, będzie z lewej, a środek z boku. Niech będzie i tak, ostatecznie nie naszą jest rzeczą ustawiać szeregi Polonii. Chcieliśmy tylko zauważyć, że potknięcie się w Poznaniu powinno być nie tylko przestrogą, ale i nauczką dla tych wszystkich zawodników, którym zdawało się, że są już... gwiazdami.(...)"<br>
(<i>Pełna czwórka finalistów walczy w niedzielę o mistrzostwo</i>, "Przegląd Sportowy" z 1946-10-24 nr 59 s. 2)<br>

== Relacje prasowe ==
=== "Sport" ===
[[Plik:Sport 1946-10-28 nr 84 s. 2 Polonia-LKS.png|250px|thumb|left|Sport 1946-10-28 nr 84 s. 2]]
<br clear=all>
=== "Start" ===
[[Plik:Start 1946-10-28 nr 70 s. 1 lks-polonia.png|250px|thumb|left|Start 1946-10-28 nr 70 s. 1]]
<br clear=all>
=== "Robotnik" ===
[[Plik:Robotnik 1946-10-29 nr 298 str. 4 - Polonia-LKS.png|250px|thumb|left|Robotnik 1946-10-29 nr 298 s. 4]]
<br clear=all>
=== "Sportowiec Poznański" ===
Mecz piłkarski z cyklu spotkań finałowych o mistrzostwo Polski rozegrany w dniu
wczorajszym na stadionie W. P. między łódzkim Klubem Sportowym i warszawską
Polonią, zgromadził około 10 000 widzów. Mecz zakończył się zasłużonym zwycięstwem drużyny warszawskiej w stosunku 6:3. Polonia była drużyną bardziej wyrównaną, bojową i szybką w polu, jedynie lewoskrzydłowy Ochmański zbyt długo zwlekał z oddawaniem piłki i wykazywał brak zdecydowania przy strzale. Najmocniejsze punkty miała Polonia w bramkarzu — Boruczu, w obrońcach — Gierwatowskim i Szczepaniaku oraz w dobrze rozumiejącej się parze Świcarz — Sularz.
U gości wyróżnił się bramkarz Styczyński,'obrońca Włodarczyk, Czyżewski w pomocy szczególnie w pierwszej połowie oraz prawa strona w ataku z Baranem Hogendorfem. Bramki dla Polonii zdobyli Świcarz 3, Szularz 2 oraz Przepióra, dla pokonanych Sidor 2 i Baran 1.<br>
("Sportowiec Poznański" z 1946-10-28 nr 44, s. 1)

=== "Życie Warszawy" ===
<b>Pół tuzina goli w bramce ŁKS-u. Polonia zwycięża 6:3</b><br>
Wczorajsze spotkanie piłkarskie, rozegrane w Warszawie, na Stadionie W. P., pomiędzy Łódzkim K.S. i Polonią warszawską, przyniosło zdecydowane i zasłużone zwycięstwo drużynie stołecznej 6:3 (2:0).<br>
nie stołecznej 6:3 (2:0).
ŁKS wystąpił w składzie: Styczyński, Włodarczyk, Grochowski, Czyżewski, Pegza, Koper, Hogendorf, Baran, Łącz, Sidor, Gwoździński.<br>
Polonia: Borucz (Sosnowski), Szczepaniak, Gierwatowski, Jagodziński.
Brzozowski, Wołosz, Ochmański, Szularz, Swicarz, Woźniak, Przepiórka.<br>
DO PRZERWY 2:0<br>
Grę rozpoczyna ŁKS, ataki którego rozbijają się o żelazny mur obrony warszawskiej. W 16'ej minucie pierwszy punkt dla Polonii zdobywa Przepiórka.<br>
W dwie minuty potem Szularz strzela z odległości 25 mtr. Piłka odbija się
od poprzeczki i znajduje drogę do siatki po strzale Świcarza.<br>
Do przerwy wynik nie ulega zmianie, mimo częstych ataków „Polonistów".<br>
Po przerwie, już w 7-ej minucie Baran (ŁKS) przechodzi obu warszawskich obrońców i zmusza Borucza do kapitulacji. W 10 minut potem Borucz zostaje dość poważnie kontuzjowany
i zastępuje go Sosnowski.<br>
Poloniści, dopingowani przez licznie zebraną publiczność, atakują raz po raz i zdobywają następne bramki ze  strzałów Świcarza (19 m.) i Szuiarza  (29 i 34 min.).<br>
Parę przebojów ŁKS kończy się
dwoma bramkami strzelonymi przez
Sidora. Dwie minuty przed końcem
gry Swicarz idzie pięknym przebojem
na bramkę ŁKS‘u i zdobywa, zwycięską, szóstą bramkę.<br>
ZŁA I DOBRA OBRONA<br>
W drużynie łódzkiej zawiodło przede wszystkim trio obronne. Zbyt nerwowy Styczyński w bramce i obaj niezdecydowani obrońcy, nie mogli dać sobie rady z szybkimi i żywiołowymi napastnikami Polonii.<br>
Najlepszy zawodnik łódzki — Baran, nie mógł sam wywalczyć zwycięstwa dla swych barw.<br>
W drużynie Polonii widać było niesłychaną wolę zwycięstwa. Jak zwykle niezawodne trio obronne (po przerwie zupełnie dobry Sosnowski, zastąpił kontuzjowanego Borucza), dobra pomoc, z wybijającym się Wołoszem, i szybki atak, który wczoraj miał dwóch tylko naprawdę wartościowych  graczy, a to Świcarza i Szuiarza.<br>
Zwycięstwo drużyny warszawskiej jest bezsprzecznie zasłużone, choć nie zaprezentowało ono (być może celowo) pełni swych możliwości.<br>
Sędziował, bez zarzutu, Michalik z Poznania. Widzów 15.009.<br>
S. Piotrowski.
<br>

== Ciekawostki == 
Mecz z ŁKS-em był 250. spotkaniem [[Edward Brzozowski|Edwarda Brzozowskiego]] rozegranym w barwach Polonii.<br>
[[Plik:Sport 1946-10-28 nr 84 s. 1 Brzozowski-Polonia -ŁKS.png|150px|thumb|left|Sport 1946-10-28 nr 84 s. 1]] 
<br clear=all>
"Przed rozpoczęciem zawodów po powitaniu gości, kierownictwo KSP Polonii wręczyło kapitanowi drużyny Brzozowskiemu pamiątkowy sygnet z okazji rozegrania przez niego 250 meczów w barwach Polonii."<br>
(z relacji pomeczowej z "Robotnika" z 1946-10-29 nr 298, s. 4)
<br><br>

"Za „Złotą nóżkę — złoty sygnet<br>
W ramach wczorajszego spotkania piłkarskiego ŁKS — Polonia, doskonały pomocnik drużyny „czarnych koszul", wielokrotny reprezentant Warszawy Edward Brzozowski, obchodził jubileusz 250-go meczu w barwach swego klubu.<br>
W uznaniu jego zasług jako gracza i jednocześnie trenera drużyny, Zarząd K. S. Polonia ofiarował Brzozowskiemu, oprócz dyplomu, złoty sygnet. Ma on symboliczne znaczenie — wdzięczności za zasługi położone nad wychowaniem młodych
piłkarzy i prowadzeniem drużyny do trzeciego z kolei zwycięstwa. (Mistrzostwo Warszawy, Turniej
WOZPN i... Mistrzostwo Polski)."<br>
(P)<br>
("Życie Warszawy" z 1946-10-28 nr 297 s. 5)
<br><br>

[[Category:Piłka nożna]]
[[Category:ŁKS Łódź]]
[[Category:1946 - mistrzostwa Polski]]