Tekst źródłowy strony 1947-08-17 Warszawa - Kraków 3:3

{{Mecz
| data                       = 1947-08-17
| nazwa rozgrywek            = [[puchar Kałuży]]
| stadion(miasto)            = Warszawa, [[Stadion Wojska Polskiego]]
| godzina                    =  
| gospodarz                  = [[Reprezentacja Warszawy|Warszawa]]
| wynik                      = 3:3 (2:2)
| goście                     = [[Reprezentacja Krakowa|Kraków]]
| liczba widzów              =  20 tys.
| sędzia                     =    Kowalski (Łódź)<br> rożne: 6:4 
| strzelcy bramek gospodarz  =   1:0 [[Zygmunt Ochmański]] 3'<br> 2:0 [[Tadeusz Świcarz]] ?' (rz.karny)<br>3:2 Górski 57'
| strzelcy bramek goście     =   2:1 Parpan<br>2:2 Kohut 44'<br>3:3 Bobula 89'
| skład gospodarzy           =  [[Henryk Borucz]] (40' Skromny)<br> [[Władysław Szczepaniak]] <br>[[Zdzisław Pruski]]<br> Waśko<br>Szczurek<br>[[Edward Brzozowski]] <br> [[Henryk Jaźnicki]]<br>[[Zygmunt Ochmański]]<br>[[Tadeusz Świcarz]]<br>Górski<br>Mordarski
| skład gości                =  Jurowicz <br> Gędłek <br>Flanek <br>Jabłoński I <br> Parpan <br>Mazur <br>Giergiel <br>Gracz <br>Szewczyk <br>Kohut <br>Bobula
}} 
[[Plik:Przegląd Sportowy 1947-08-21 nr 67 s. 1 Borucz.png|350px|thumb|right|Przegląd Sportowy 1947-08-21 nr 67 s. 1]]
przedmecz: [[1947-08-17 Warszawa I (j.) - Warszawa II (j.) 2:0]] z udziałem juniorów Polonii: Peteleitnera i Bando.

== Opinie o grze zawodników Polonii == 
Henryk Reyman:"(...) Pojedynek kandydatów obronę wygrał Szczepaniak. Zawinił jedną bramkę, ale więcej grzechów miał Gędłek. Na rutynę Szczepaniaka trzeba jednak liczyć. (...) Świcarz
ma zadatki i nie można z niego rezygnować. Musi jednak uczyć się wiele, ale, jak słychać nie zdradza zbyt wielkiej ochoty do treningu.(...)<br>
Wszyscy skrzydłowi zawiedli. (...) Najlepiej wypadł jeszcze Jaźnicki. Szkoda, że nie grał na skrzydle Ochmański. Polonista jest materiałem na dobrego gracza. Na łączniku nie grał źle."<br>
("Przegląd Sportowy" 1947-08-18 nr 66 s. 2)

"W ataku bardzo dobrze zagrał Ochmański na pozycji prawego łącznika. Okazuje się, że gracz ten jest nie tylko „najlepszym lewoskrzydłowym“ (jak nazywa go większość kibiców) lecz równocześnie doskonałym łącznikiem, rozumiejącym grę zespołową, pracowitym i cofającym się; ma silny strzał i gra bardzo ładnie głową. Był on po Skromnym najlepszym graczem drużyny warszawskiej. Dobry również był stopujący Gracza Brzozowski i Pruski w obronie. Górski w ataku był bardzo pracowity za mało jednak współpracował ze Świcarzem. Ze skrzydłowych lepiej wypadł Jaźnicki."<br>
("Życie Warszawy" 1947-08-18 nr 226 s. 3)

<!-- == Linki do relacji prasowych ==
* "Przegląd Sportowy" [https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/919334/edition/882633/content?] (s. 2)
* "Życie Warszawy" [http://mbc.cyfrowemazowsze.pl/Content/62071/00066908%20-%20%C5%BBycie%20Warszawy%201947%20nr%20226%20-%20P10019.pdf] -->

[[Category: reprezentacja Warszawy]]
[[Category: reprezentacja Krakowa]]
[[Category: Puchar Kałuży]]