Tekst źródłowy strony 1957: turniej drużyn 6-osobowych

skład Polonii: Radliński, [[Leonard Szczawiński]],  [[Ryszard Szaliński]], [[Andrzej Śliwa]], [[Ryszard Kulesza]] i [[Jerzy Kawka]].

organizator: Stowarzyszenie Związkowych Organizacji Sportowych okręgu warszawskiego<br>
liczba uczestników: 70 drużyn<br>

finał: 1957-07-24/25<br>
miejsce: Warszawa, Stadion Syreny<br>
czas trwania meczów: 15 min. (2x7,5 min.)<br>
Mecze Polonii:
* Polonia - Syrena 2:0 (0:0); bramki: Kulesza i Kawka
* Przyszłość - Polonia 0:2 (0:2); bramki: Śliwa 2
* Polonia - Okęcie 1:0 (0:0); bramka: Śliwa
* Legia - Polonia 0:0 (0:0, 0:0, karne 3:1)

końcowa tabela: 
# Legia 6:2, bramki 8:2
# Polonia 6:2, 6:3
# Okęcie 4:4, 3:3
# Przyszłość 2:6, 2:4
# Syrena 2:6, 1:8

== relacje prasowe ==
[[Plik:Przegląd Sportowy 1957-07-27 nr 113 s. 3.png|200px|thumb|left|Przegląd Sportowy 1957-07-27 nr 113 s. 3]]
50 proc, piłki nożnej<br>
100 proc, dziwolągów regulaminu<br>

W turnieju, którego organizatorem było Stowarzyszenie Związkowych Organizacji Sportowych okręgu warszawskiego,
startowało ponad 70 drużyn, jasne więc, że w tej sytuacji musiały się odbywać eliminacje, a najbardziej życiowym i słusznym regulaminem rozgrywek był system pucharowy. Przegrywający odpadał, a w wypadku wyniku remisowego o przejściu do następnej rundy decydowały rzuty karne.

Źle się jednak stało, że regulamin rozgrywek nie został dopracowany do końca. W finale startowało 5 drużyn, grając systemem każdy z każdym. Dla rozsądnego człowieka nie ulegało wątpliwości, że tu niepotrzebne są żadne dogrywki w wypadku remisu, że turniej wygra drużyna, która zdobędzie największą ilość punktów w 4 meczach. Tymczasem...

Pierwsza niespodzianka spotkała nas podczas meczu Legii z Polonią, mającym niejako decydować o pierwszym miejscu. W normalnym czasie mecz zakończył się wynikiem 0:0. Zbudowani tym rezultatem zawodnicy Polonii (grali specjalnie na remis, bo dawał on im zwycięstwo w turnieju) zaczęli już sobie składać gratulacje, gdy... zarządzono dogrywkę.

Rozpoczęła się więc 7,5 minut owa dogrywka. Tuż przy jej końcu Kulesza z Polonii strzela z rzutu wolnego wspaniałą bramkę, ale sędzia jej nie uznaje argumentując swą, decyzję rzekomym oddaniem strzału przed gwizdkiem. To przebrało miarkę. Zaczęły się protesty, okrzyki,. część niesfornych kibiców wbiegła na boisko. Sędzia jednak decyzji nie zmienił i mecz zakończył się wynikiem bezbramkowym. 

Z kolei arbiter zarządził egzekwowanie rzutów karnych. Wygrała ten „konkurs” Legia 3:1 a tym samym i cały turniej, bo owe 3:1 włączono do oficjalnej punktacji. Dlaczego? To chyba jest znów wyłączną tajemnicą organizatorów. 

Polonia złożyła jeszcze protest na piśmie, niestety nie został on uwzględniony i puchar dostał się w ręce Legii. „Czarne koszule” oświadczyły wówczas, że już nigdy nie wezmą udziału w podobnych turniejach. (...)"

[[Kategoria:Polonia - turnieje szóstkowe]]