Stefan Wendorff: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 8: | Linia 8: | ||
* '''okres gry w Polonii: 1912''' | * '''okres gry w Polonii: 1912''' | ||
* wiceprezes Polonii: 1918 | * wiceprezes Polonii: 1918 | ||
* wcześniejsze kluby: | * wcześniejsze kluby: | ||
* późniejsze kluby: | * późniejsze kluby: | ||
}} | }} | ||
Wersja z 12:12, 12 gru 2025
|
Stefan Wendorff |
|---|
|
Syn powstańca styczniowego Karola Wendorffa, ukończył szkoły handlowe w Warszawie i St. Gallen. Zawodnik Polonii (piłkarz i lekkoatleta) w 1912 r., na ostatnim roku nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, został ranny i internowany.
Po wojnie wrócił do Polonii - był członkiem zarządu klubu (w tym sprawował funkcję wiceprezesa). Służył w Wojsku Polskim, a następnie pracował w administracji państwowej – m.in. jako starosta stoliński, brzeski i morski, a od 1936 wicewojewoda łódzki. W czasie okupacji działał w Armii Krajowej i Delegaturze Rządu w Lublinie. Po wojnie więziony przez NKWD, wrócił do Polski w 1947. W PRL pracował dorywczo, będąc pod stałym nadzorem UB. Zmarł w Gdańsku po wypadku w 1969. Był żonaty z Heleną (z d. Maluszycka), miał córkę Annę, późniejszą wiceprezydent Sopotu.
(szczegółowy biogram: Wikipedia[[2]])