Stefan Wendorff: Różnice pomiędzy wersjami

Z WIKI
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 6 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
{{Osoba
{{Sezony
| sezony = {{LA-m}}[[1912 - lekkoatletyka|1912]]<br>}}{{Osoba
| imię i nazwisko  =  Stefan Wendorff
| imię i nazwisko  =  Stefan Wendorff
| dane            =   
| dane            =   
Linia 5: Linia 6:
* data urodzenia:  1895-04-17, Kijów
* data urodzenia:  1895-04-17, Kijów
* data śmierci: 1969-08-01, Gdańsk
* data śmierci: 1969-08-01, Gdańsk
* miejsce pochówku: Cmentarz Witomiński w Gdyni (sektor 69, rząd 52, numer 14[https://grobonet.com/p/gdynia/84277/stefan-wendorff-gdynia])
* miejsce pochówku: [[Cmentarz Witomiński w Gdyni]] (sektor 69, rząd 52, numer 14[https://grobonet.com/p/gdynia/84277/stefan-wendorff-gdynia])
* okres gry w Polonii:  1912
* '''okres gry w Polonii:  1912'''
* wiceprezes Polonii: 1918
* wiceprezes Polonii: 1918
* wcześniejsze kluby: -
* wcześniejsze kluby:  
* późniejsze kluby: -
* późniejsze kluby:
}}  
}}  


Kapitan administracji Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, wicewojewoda łódzki, starosta morski. Zawodnik Polonii w [[1912]] r., na ostatnim roku nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców. Po jej ukończeniu kontynuował naukę w Szwajcarii, jednak po wybuchu wojny wrócił do Polski, wstąpił do 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich i walczył jako żołnierz liniowy. W sierpniu 1915 został dwukrotnie ranny podczas walk. W 1917 był internowany w Szczypiornie, skąd został zwolniony w 1918. Po zwolnieniu powrócił do Warszawy, próbując uzupełnić przerwane studia, podjął naukę na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Wtedy również wrócił do Polonii - był członkiem zarządu klubu (w tym sprawował także funkcję wiceprezesa). Studiów nie ukończył z powodu wstąpienia w listopadzie 1918 do Wojska Polskiego jako podporucznik w 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego, w którym służył do 1920.<br>
== Życiorys ==
Dalsze losy w życiorysie na Wikipedii[[https://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_Wendorff]].
Syn powstańca styczniowego Karola Wendorffa, ukończył szkoły handlowe w Warszawie i St. Gallen. Zawodnik Polonii (piłkarz i lekkoatleta) w [[1912]] r., na ostatnim roku nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, został ranny i internowany. <br>
Po wojnie wrócił do Polonii - był członkiem zarządu klubu (w tym sprawował funkcję wiceprezesa). Służył w Wojsku Polskim, a następnie pracował w administracji państwowej – m.in. jako starosta stoliński, brzeski i morski, a od 1936 wicewojewoda łódzki. W czasie okupacji działał w Armii Krajowej i Delegaturze Rządu w Lublinie. Po wojnie więziony przez NKWD, wrócił do Polski w 1947. W PRL pracował dorywczo, będąc pod stałym nadzorem UB. Zmarł w Gdańsku po wypadku w 1969. Był żonaty z Heleną (z d. Maluszycka), miał córkę Annę, późniejszą wiceprezydent Sopotu.<br>
<small>(szczegółowy biogram: Wikipedia[[https://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_Wendorff]])</small>


== Informacje prasowe ==  
== Informacje prasowe ==  
==> [[Stefan Wendorff - informacje prasowe]]<br>
[[Stefan Wendorff - informacje prasowe]]<br>


[[Category:Piłka nożna]]
[[Category:Piłka nożna]]
{{DEFAULTSORT:Wendorff, Stefan}}
[[Category:piłkarze]]
[[Category:piłkarze]]
[[Category:lekkoatleci]]
[[Category:lekkoatleci]]

Aktualna wersja na dzień 14:54, 13 gru 2025

SEZONY:
60px-Athletics pictogram-black.png
1912

Stefan Wendorff

  • piłkarz, lekkoatleta, działacz
  • data urodzenia: 1895-04-17, Kijów
  • data śmierci: 1969-08-01, Gdańsk
  • miejsce pochówku: Cmentarz Witomiński w Gdyni (sektor 69, rząd 52, numer 14[1])
  • okres gry w Polonii: 1912
  • wiceprezes Polonii: 1918
  • wcześniejsze kluby:
  • późniejsze kluby:


Życiorys

Syn powstańca styczniowego Karola Wendorffa, ukończył szkoły handlowe w Warszawie i St. Gallen. Zawodnik Polonii (piłkarz i lekkoatleta) w 1912 r., na ostatnim roku nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, został ranny i internowany.
Po wojnie wrócił do Polonii - był członkiem zarządu klubu (w tym sprawował funkcję wiceprezesa). Służył w Wojsku Polskim, a następnie pracował w administracji państwowej – m.in. jako starosta stoliński, brzeski i morski, a od 1936 wicewojewoda łódzki. W czasie okupacji działał w Armii Krajowej i Delegaturze Rządu w Lublinie. Po wojnie więziony przez NKWD, wrócił do Polski w 1947. W PRL pracował dorywczo, będąc pod stałym nadzorem UB. Zmarł w Gdańsku po wypadku w 1969. Był żonaty z Heleną (z d. Maluszycka), miał córkę Annę, późniejszą wiceprezydent Sopotu.
(szczegółowy biogram: Wikipedia[[2]])

Informacje prasowe

Stefan Wendorff - informacje prasowe