Stefan Wendorff: Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
{{Osoba | {{Sezony | ||
| sezony = {{LA-m}}[[1912 - lekkoatletyka|1912]]<br>}}{{Osoba | |||
| imię i nazwisko = Stefan Wendorff | | imię i nazwisko = Stefan Wendorff | ||
| dane = | | dane = | ||
| Linia 8: | Linia 9: | ||
* '''okres gry w Polonii: 1912''' | * '''okres gry w Polonii: 1912''' | ||
* wiceprezes Polonii: 1918 | * wiceprezes Polonii: 1918 | ||
* wcześniejsze kluby: | * wcześniejsze kluby: | ||
* późniejsze kluby: | * późniejsze kluby: | ||
}} | }} | ||
== Życiorys == | |||
Syn powstańca styczniowego Karola Wendorffa, ukończył szkoły handlowe w Warszawie i St. Gallen. Zawodnik Polonii (piłkarz i lekkoatleta) w [[1912]] r., na ostatnim roku nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, został ranny i internowany. <br> | Syn powstańca styczniowego Karola Wendorffa, ukończył szkoły handlowe w Warszawie i St. Gallen. Zawodnik Polonii (piłkarz i lekkoatleta) w [[1912]] r., na ostatnim roku nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, został ranny i internowany. <br> | ||
Po wojnie wrócił do Polonii - był członkiem zarządu klubu (w tym sprawował funkcję wiceprezesa). Służył w Wojsku Polskim, a następnie pracował w administracji państwowej – m.in. jako starosta stoliński, brzeski i morski, a od 1936 wicewojewoda łódzki. W czasie okupacji działał w Armii Krajowej i Delegaturze Rządu w Lublinie. Po wojnie więziony przez NKWD, wrócił do Polski w 1947. W PRL pracował dorywczo, będąc pod stałym nadzorem UB. Zmarł w Gdańsku po wypadku w 1969. Był żonaty z Heleną (z d. Maluszycka), miał córkę Annę, późniejszą wiceprezydent Sopotu.<br> | Po wojnie wrócił do Polonii - był członkiem zarządu klubu (w tym sprawował funkcję wiceprezesa). Służył w Wojsku Polskim, a następnie pracował w administracji państwowej – m.in. jako starosta stoliński, brzeski i morski, a od 1936 wicewojewoda łódzki. W czasie okupacji działał w Armii Krajowej i Delegaturze Rządu w Lublinie. Po wojnie więziony przez NKWD, wrócił do Polski w 1947. W PRL pracował dorywczo, będąc pod stałym nadzorem UB. Zmarł w Gdańsku po wypadku w 1969. Był żonaty z Heleną (z d. Maluszycka), miał córkę Annę, późniejszą wiceprezydent Sopotu.<br> | ||
| Linia 20: | Linia 22: | ||
[[Category:Piłka nożna]] | [[Category:Piłka nożna]] | ||
{{DEFAULTSORT:Wendorff, Stefan}} | |||
[[Category:piłkarze]] | [[Category:piłkarze]] | ||
[[Category:lekkoatleci]] | [[Category:lekkoatleci]] | ||
Aktualna wersja na dzień 14:54, 13 gru 2025
| SEZONY: |
|---|
 |
|
Stefan Wendorff |
|---|
|
Życiorys
Syn powstańca styczniowego Karola Wendorffa, ukończył szkoły handlowe w Warszawie i St. Gallen. Zawodnik Polonii (piłkarz i lekkoatleta) w 1912 r., na ostatnim roku nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, został ranny i internowany.
Po wojnie wrócił do Polonii - był członkiem zarządu klubu (w tym sprawował funkcję wiceprezesa). Służył w Wojsku Polskim, a następnie pracował w administracji państwowej – m.in. jako starosta stoliński, brzeski i morski, a od 1936 wicewojewoda łódzki. W czasie okupacji działał w Armii Krajowej i Delegaturze Rządu w Lublinie. Po wojnie więziony przez NKWD, wrócił do Polski w 1947. W PRL pracował dorywczo, będąc pod stałym nadzorem UB. Zmarł w Gdańsku po wypadku w 1969. Był żonaty z Heleną (z d. Maluszycka), miał córkę Annę, późniejszą wiceprezydent Sopotu.
(szczegółowy biogram: Wikipedia[[2]])