1960: informacje prasowe: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę " === I: Brzozowski trenerem Polonii === <gallery widths=200 heights=200> Plik:Trybuna Ludu nr 9 z 9.01.1960 s. 8.PNG|Trybuna Ludu nr 9 z 9.01.1960 s. 8 </gallery> ===…") |
|||
| Linia 4: | Linia 4: | ||
Plik:Trybuna Ludu nr 9 z 9.01.1960 s. 8.PNG|Trybuna Ludu nr 9 z 9.01.1960 s. 8 | Plik:Trybuna Ludu nr 9 z 9.01.1960 s. 8.PNG|Trybuna Ludu nr 9 z 9.01.1960 s. 8 | ||
</gallery> | </gallery> | ||
=== III: bunt piłkarzy === | |||
"(...) 27 marca miała Polonia grać w Gorzowie z tamtejszą Unią. Parę dni wcześniej poprosił klub o pożyczkę | |||
jeden z zawodników I drużyny. Spotkał się z odmową. Przed wyjazdem do Gorzowa część piłkarzy I drużyny postawiła kierownictwu sekcji żądania finansowe: wypłata, albo nie pojedziemy. Odmówiono. Na Dworu Głównym | |||
spotkały się I drużyna i wyznaczona przez kierownictwo rezerwowa jedenastka. Ostatecznie | |||
zagrali w Gorzowie: Kamiński — Korzuń, Szczawiński, Szczepaniak — Zabłocki, Ciupa — Kowalski, Mrowiec, Pilarek, Kulesza (Wlaźlik) i Kalicki. Przegrali 0:1.<br> | |||
28.III. odbyło się nadzwyczajne posiedzenie Prezydium zarządu KKS Polonia i kierownictwa sekcji piłki nożnej, a także przedstawicieli partii, St. KKFiT i Federacji Sportowej "Kolejarz". Postanowiono: Andrzeja Gajewskiego — | |||
zdyskawalifikować dożywotnie, Andrzeja Cechelika — na 3 lata z wykluczeniem z klubu, Janusza Dudka — na 2 lata, Zbigniewa Czopa — półtora roku, Ryszarda Redlińskiego — jeden rok, Zdzisława Wspaniałego — zdyskawalifikowano na 2 lata, zawieszając karę na 3 lata, Witolda Dłużniaka, Jerzego Groma, Mieczysława Kopera, Romana Mamczaka, Henryka Misiaka i Andrzeja Śliwę ukarano jednoroczną dyskwalifijacją z zawieszeniem na 2 lata. Stefana Żmudzkiego, który zainicjował finansowe żądania — ukarano 2-letnią dyskwalifikacją, z wykluczeniem z klubu. Wydział Gier i Dyscypliny PZPN po rozpatrzeniu kar klubowych wystąpił do PZPN z wnioskiem o dożywotnią | |||
dyskwalifikację A. Gajewskiego, 5-letnią Cechelika i Żmudzkiego. Sprawa Gajewskiego trafiła na wokandę zarządu PZPN. Zarząd dożywocie dla Gajewskiego zatwierdził (po paru latach była amnestia i Gajewski zasłynął jako | |||
trener dużej klasy). Uzdrowieniem sytuacji w klubie zajął się Stołeczny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki, władze kolejowego sportu i opiekunowie tegoż."<br> | |||
(S. Sieniarski, ''70 lat Czarnych Koszul'', Warszawa 1984, s. 180) | |||
=== IV: zastrzeżenia SKKFiT do działalności Polonii === | === IV: zastrzeżenia SKKFiT do działalności Polonii === | ||
Wersja z 22:24, 27 kwi 2026
I: Brzozowski trenerem Polonii
Trybuna Ludu nr 9 z 9.01.1960 s. 8
III: bunt piłkarzy
"(...) 27 marca miała Polonia grać w Gorzowie z tamtejszą Unią. Parę dni wcześniej poprosił klub o pożyczkę
jeden z zawodników I drużyny. Spotkał się z odmową. Przed wyjazdem do Gorzowa część piłkarzy I drużyny postawiła kierownictwu sekcji żądania finansowe: wypłata, albo nie pojedziemy. Odmówiono. Na Dworu Głównym
spotkały się I drużyna i wyznaczona przez kierownictwo rezerwowa jedenastka. Ostatecznie
zagrali w Gorzowie: Kamiński — Korzuń, Szczawiński, Szczepaniak — Zabłocki, Ciupa — Kowalski, Mrowiec, Pilarek, Kulesza (Wlaźlik) i Kalicki. Przegrali 0:1.
28.III. odbyło się nadzwyczajne posiedzenie Prezydium zarządu KKS Polonia i kierownictwa sekcji piłki nożnej, a także przedstawicieli partii, St. KKFiT i Federacji Sportowej "Kolejarz". Postanowiono: Andrzeja Gajewskiego —
zdyskawalifikować dożywotnie, Andrzeja Cechelika — na 3 lata z wykluczeniem z klubu, Janusza Dudka — na 2 lata, Zbigniewa Czopa — półtora roku, Ryszarda Redlińskiego — jeden rok, Zdzisława Wspaniałego — zdyskawalifikowano na 2 lata, zawieszając karę na 3 lata, Witolda Dłużniaka, Jerzego Groma, Mieczysława Kopera, Romana Mamczaka, Henryka Misiaka i Andrzeja Śliwę ukarano jednoroczną dyskwalifijacją z zawieszeniem na 2 lata. Stefana Żmudzkiego, który zainicjował finansowe żądania — ukarano 2-letnią dyskwalifikacją, z wykluczeniem z klubu. Wydział Gier i Dyscypliny PZPN po rozpatrzeniu kar klubowych wystąpił do PZPN z wnioskiem o dożywotnią
dyskwalifikację A. Gajewskiego, 5-letnią Cechelika i Żmudzkiego. Sprawa Gajewskiego trafiła na wokandę zarządu PZPN. Zarząd dożywocie dla Gajewskiego zatwierdził (po paru latach była amnestia i Gajewski zasłynął jako
trener dużej klasy). Uzdrowieniem sytuacji w klubie zajął się Stołeczny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki, władze kolejowego sportu i opiekunowie tegoż."
(S. Sieniarski, 70 lat Czarnych Koszul, Warszawa 1984, s. 180)
IV: zastrzeżenia SKKFiT do działalności Polonii
Przegląd Sportowy nr 64 z 23.04.1960 s. 2
X: sprawa meczu z Arkonią, dyskwalifikacja Chomiczuka
Przegląd Sportowy nr 178 z 17.10.1960 s. 2
Przegląd Sportowy nr 185 z 29.10.1960 s. 4
