Stefan Wendorff: Różnice pomiędzy wersjami

Z WIKI
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 12: Linia 12:
}}  
}}  


Kapitan administracji Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, wicewojewoda łódzki, starosta morski. Zawodnik Polonii w [[1912]] r., na ostatnim roku nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców. Po jej ukończeniu kontynuował naukę w Szwajcarii, jednak po wybuchu wojny wrócił do Polski, wstąpił do 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich i walczył jako żołnierz liniowy. W sierpniu 1915 został dwukrotnie ranny podczas walk. W 1917 był internowany w Szczypiornie, skąd został zwolniony w 1918. Po zwolnieniu powrócił do Warszawy, próbując uzupełnić przerwane studia, podjął naukę na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Wtedy również wrócił do Polonii - był członkiem zarządu klubu (w tym sprawował także funkcję wiceprezesa). Studiów nie ukończył z powodu wstąpienia w listopadzie 1918 do Wojska Polskiego jako podporucznik w 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego, w którym służył do 1920.<br>
Syn powstańca styczniowego Karola Wendorffa, ukończył szkoły handlowe w Warszawie i St. Gallen. Zawodnik Polonii (piłkarz i lekkoatleta) w [[1912]] r., na ostatnim roku nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, został ranny i internowany. <br>
Dalsze losy w życiorysie na Wikipedii[[https://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_Wendorff]].
Po wojnie wrócił do Polonii - był członkiem zarządu klubu (w tym sprawował funkcję wiceprezesa). Służył w Wojsku Polskim, a następnie pracował w administracji państwowej – m.in. jako starosta stoliński, brzeski i morski, a od 1936 wicewojewoda łódzki. W czasie okupacji działał w Armii Krajowej i Delegaturze Rządu w Lublinie. Po wojnie więziony przez NKWD, wrócił do Polski w 1947. W PRL pracował dorywczo, będąc pod stałym nadzorem UB. Zmarł w Gdańsku po wypadku w 1969. Był żonaty z Heleną (z d. Maluszycka), miał córkę Annę, późniejszą wiceprezydent Sopotu.<br>
<small>(szczegółowy biogram: Wikipedia[[https://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_Wendorff]])</small>


== Informacje prasowe ==  
== Informacje prasowe ==  

Wersja z 09:42, 17 kwi 2025

Stefan Wendorff

  • piłkarz, lekkoatleta, działacz
  • data urodzenia: 1895-04-17, Kijów
  • data śmierci: 1969-08-01, Gdańsk
  • miejsce pochówku: Cmentarz Witomiński w Gdyni (sektor 69, rząd 52, numer 14[1])
  • okres gry w Polonii: 1912
  • wiceprezes Polonii: 1918
  • wcześniejsze kluby: -
  • późniejsze kluby: -


Syn powstańca styczniowego Karola Wendorffa, ukończył szkoły handlowe w Warszawie i St. Gallen. Zawodnik Polonii (piłkarz i lekkoatleta) w 1912 r., na ostatnim roku nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, został ranny i internowany.
Po wojnie wrócił do Polonii - był członkiem zarządu klubu (w tym sprawował funkcję wiceprezesa). Służył w Wojsku Polskim, a następnie pracował w administracji państwowej – m.in. jako starosta stoliński, brzeski i morski, a od 1936 wicewojewoda łódzki. W czasie okupacji działał w Armii Krajowej i Delegaturze Rządu w Lublinie. Po wojnie więziony przez NKWD, wrócił do Polski w 1947. W PRL pracował dorywczo, będąc pod stałym nadzorem UB. Zmarł w Gdańsku po wypadku w 1969. Był żonaty z Heleną (z d. Maluszycka), miał córkę Annę, późniejszą wiceprezydent Sopotu.
(szczegółowy biogram: Wikipedia[[2]])

Informacje prasowe

==> Stefan Wendorff - informacje prasowe

Źródło: „http://wikipolonia.pl/index.php?title=Stefan_Wendorff&oldid=80146”