Witold Zagórski: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 2: | Linia 2: | ||
| imię i nazwisko = Witold Zagórski | | imię i nazwisko = Witold Zagórski | ||
| dane = | | dane = | ||
* koszykarz | * trener koszykówki, koszykarz, siatkarz | ||
* wzrost: 180 cm | * wzrost: 180 cm | ||
* data urodzenia: 1930-09-25, Warszawa | * data urodzenia: 1930-09-25, Warszawa | ||
* data śmierci: 2016-06-30 | * data śmierci: 2016-06-30 | ||
* '''zawodnik Polonii w latach: | * '''zawodnik Polonii w latach: 1949–1960 ''' | ||
* wcześniejsze kluby: | * wcześniejsze kluby: [[YMCA Warszawa]] | ||
* późniejsze kluby: [[Legia Warszawa]] (1960–1961) | * późniejsze kluby: [[Legia Warszawa]] (1960–1961) | ||
}} | }} | ||
| Linia 20: | Linia 20: | ||
== Kariera trenerska == | == Kariera trenerska == | ||
Był twórcą największych sukcesów reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn. W 1961 zastąpił Zygmunta Olesiewicza na stanowisku trenera reprezentacji. W 1963 Polska - będąc gospodarzem mistrzostw Europy - zdobyła wicemistrzostwo. Na dwóch kolejnych mistrzostwach Europy: ZSRR 1965 i Finlandia 1967 reprezentacja sięgnęła po brązowe medale. W 1967 reprezentacja jedyny raz w historii wystąpiła mistrzostwach świata – Urugwaj 1967, na których zajęła 5. miejsce. Witold Zagórski trzykrotnie prowadził reprezentację Polski na igrzyskach olimpijskich: Tokio 1964 (6. miejsce), Meksyk 1968 (6. miejsce) i Monachium 1972 (10. miejsce). Z funkcji trenera reprezentacji Polski zrezygnował w 1975 po niezakwalifikowaniu się przez nią na turniej olimpijski Montreal 1976. W latach 1967–1973 siedem razy prowadził drużynę Europy.<br> | Był twórcą największych sukcesów reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn. Po ukończeniu w 1953 r. Akademii Wychowania Fizycznego zaczął trenować - jako 23-letni zawodnik - juniorów Polonii. W 1957 objął treningi młodzieżowej reprezentacji Polski. W 1961 zastąpił Zygmunta Olesiewicza na stanowisku trenera reprezentacji. W 1963 Polska - będąc gospodarzem mistrzostw Europy - zdobyła wicemistrzostwo. Na dwóch kolejnych mistrzostwach Europy: ZSRR 1965 i Finlandia 1967 reprezentacja sięgnęła po brązowe medale. W 1967 reprezentacja jedyny raz w historii wystąpiła mistrzostwach świata – Urugwaj 1967, na których zajęła 5. miejsce. Witold Zagórski trzykrotnie prowadził reprezentację Polski na igrzyskach olimpijskich: Tokio 1964 (6. miejsce), Meksyk 1968 (6. miejsce) i Monachium 1972 (10. miejsce). Z funkcji trenera reprezentacji Polski zrezygnował w 1975 po niezakwalifikowaniu się przez nią na turniej olimpijski Montreal 1976. W latach 1967–1973 siedem razy prowadził drużynę Europy.<br> | ||
Następnie rozpoczął pracę trenerską w Austrii. W latach 1978–1980 prowadził reprezentację Austrii, a w latach 1982–1984 prowadził I-ligowy Swans Gmunden. W Wiedniu i Gmunden kontynuował aktywność trenerską na różnych poziomach rozgrywek austriackich (kobiet i mężczyzn). Od 1992 prowadził w Salzburgu drużynę koszykówki na wózkach, która 13-krotnie zdobyła tytuł mistrza Austrii, wielokrotnie uczestniczyła też w europejskich pucharach. Prowadził także reprezentację Austrii w tej dyscyplinie.<br> | Następnie rozpoczął pracę trenerską w Austrii. W latach 1978–1980 prowadził reprezentację Austrii, a w latach 1982–1984 prowadził I-ligowy Swans Gmunden. W Wiedniu i Gmunden kontynuował aktywność trenerską na różnych poziomach rozgrywek austriackich (kobiet i mężczyzn). Od 1992 prowadził w Salzburgu drużynę koszykówki na wózkach, która 13-krotnie zdobyła tytuł mistrza Austrii, wielokrotnie uczestniczyła też w europejskich pucharach. Prowadził także reprezentację Austrii w tej dyscyplinie.<br> | ||
<small>opis na bazie opisu z Wikipedii[https://pl.wikipedia.org/wiki/Witold_Zag%C3%B3rski]</small> | <small>opis na bazie opisu z Wikipedii[https://pl.wikipedia.org/wiki/Witold_Zag%C3%B3rski] (uzupełniony)</small> | ||
<!-- | <!-- | ||
== Zdjęcia == | == Zdjęcia == | ||
| Linia 41: | Linia 41: | ||
[[Category:koszykarze]] | [[Category:koszykarze]] | ||
[[Category:siatkarze]] | |||
[[Category:urodzeni 25 września]] | [[Category:urodzeni 25 września]] | ||
[[Category:zmarli 30 czerwca]] | [[Category:zmarli 30 czerwca]] | ||
[[Category:reprezentanci Polski (koszykówka mężczyzn)]] | [[Category:reprezentanci Polski (koszykówka mężczyzn)]] | ||
Wersja z 10:16, 8 cze 2025
|
Witold Zagórski |
|---|
|
Osiągnięcia sportowe (jako zawodnik Polonii)
- sezon 1956/1957: wicemistrzostwo Polski🥈
- sezon 1958/1959: mistrzostwo Polski🥇
- sezon 1959/1960: wicemistrzostwo Polski🥈
Dodatkowo jako zawodnik Legii Warszawa mistrzostwo Polski w sezonie 1960/1961.
Przez całą karierę rozegrał 49 meczów w reprezentacji Polski (w tym udział - jako zawodnik Polonii - w mistrzostwach Europy 1955, na których Polska zajęła 5. miejsce).
Kariera trenerska
Był twórcą największych sukcesów reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn. Po ukończeniu w 1953 r. Akademii Wychowania Fizycznego zaczął trenować - jako 23-letni zawodnik - juniorów Polonii. W 1957 objął treningi młodzieżowej reprezentacji Polski. W 1961 zastąpił Zygmunta Olesiewicza na stanowisku trenera reprezentacji. W 1963 Polska - będąc gospodarzem mistrzostw Europy - zdobyła wicemistrzostwo. Na dwóch kolejnych mistrzostwach Europy: ZSRR 1965 i Finlandia 1967 reprezentacja sięgnęła po brązowe medale. W 1967 reprezentacja jedyny raz w historii wystąpiła mistrzostwach świata – Urugwaj 1967, na których zajęła 5. miejsce. Witold Zagórski trzykrotnie prowadził reprezentację Polski na igrzyskach olimpijskich: Tokio 1964 (6. miejsce), Meksyk 1968 (6. miejsce) i Monachium 1972 (10. miejsce). Z funkcji trenera reprezentacji Polski zrezygnował w 1975 po niezakwalifikowaniu się przez nią na turniej olimpijski Montreal 1976. W latach 1967–1973 siedem razy prowadził drużynę Europy.
Następnie rozpoczął pracę trenerską w Austrii. W latach 1978–1980 prowadził reprezentację Austrii, a w latach 1982–1984 prowadził I-ligowy Swans Gmunden. W Wiedniu i Gmunden kontynuował aktywność trenerską na różnych poziomach rozgrywek austriackich (kobiet i mężczyzn). Od 1992 prowadził w Salzburgu drużynę koszykówki na wózkach, która 13-krotnie zdobyła tytuł mistrza Austrii, wielokrotnie uczestniczyła też w europejskich pucharach. Prowadził także reprezentację Austrii w tej dyscyplinie.
opis na bazie opisu z Wikipedii[1] (uzupełniony)
Linki
- profil na Wikipedii[2]
Bibliografia
- Łukasz Cegliński, Marek Cegliński, Srebrni chłopcy Zagórskiego, Warszawa 2013