Władysław Banaszkiewicz

Władysław Banaszkiewicz
lekkoatleta data urodzenia: 1902-09-24, Łopiennik Lacki data śmierci: 1944-09-25, Warszawa zawodnik Polonii w latach: 1924-1926 późniejsze kluby: 18 pułk piechoty (1927–1929)

Osiągnięcia sportowe

• srebrny medal w biegu na 800 m na Mistrzostwach Polski Seniorów w Lekkoatletyce w 1924

Inne wyniki sportowe:

• 1924
  • 4. miejsce w biegu na 1500 m na Mistrzostwach Polski Seniorów w Lekkoatletyce
  • 1924 - lekkoatletyka#1924-10-19 - międzyklubowe zawody Polonii:
    • 2. miejsce w biegu przez płotki 200 m
    • 1. miejsce sztafeta 1500-3000-5000-5000-3000-1500
• 1925
  • 1925 - lekkoatletyka#1925-01-11 - zimowy bieg na przełaj Polonii - 2. miejsce
  • 1925 - lekkoatletyka#1925-02-15 - wewnętrzny bieg na przełaj Polonii Warszawa - 1. miejsce
  • 1925 - lekkoatletyka#1925-03-01 - mokotowski bieg na przełaj Polonii Warszawa - 4. miejsce
  • 1925 - lekkoatletyka#1925-04-26 - bieg na przełaj Szkoły Podchorążych o puchar "Polski Zbrojnej" - 1. miejsce
  • 1925 - lekkoatletyka#1925-06-06 - VI Bieg Belwederski - 3. miejsce
  • 1925 - lekkoatletyka#1925-06-20/21 - międzynarodowe zawody lekkoatletyczne AZS-u - 2. miejsce ze sztafetą sztafeta 100+200+400+800 m (startował w ostatnim biegu na 800 m)
• 1926
  • 1926 - lekkoatletyka#1926-03-07 - bieg na przełaj Polonii - 2. miejsce
  • 1926 - lekkoatletyka#1926-03-21 - pierwszy narodowy bieg na przełaj - 7. miejsce
  • 1926 - lekkoatletyka#1926-04-25 - bieg o puchar "Polski Zbrojnej" - 2. miejsce
  • 1926 - lekkoatletyka#1926-04-29 - zawody wewnętrzne Polonii - 1. miejsce

Życiorys

Wstąpił do Oddziału Harcersko-Wywiadowczego II Brygady Legionów Polskich. Od 1 lipca 1920 w Wojsku Polskim. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej zdał maturę i od 1926 był oficerem służby stałej. Awansowany do stopnia porucznika ze starszeństwem w 1928, a do stopnia kapitana w 1935. Służył w 18 pułku piechoty, m.in. jako instruktor wychowania fizycznego.

Walczył w kampanii wrześniowej jako dowódca kompanii 48 pułku strzelców kresowych. Został ranny w bitwie nad Tanwią 15 września, chwilę po tym, jak przejął dowodzenie batalionem od rannego dowódcy.

W czasie okupacji był w sztabie Komendy Głównej Armii Krajowej. Podczas powstania warszawskiego walczył w stopniu majora na Mokotowie w ramach Zgrupowania Pułku Baszta. Zmarł w wyniku odniesionych ran 25 września 1944 w szpitalu Św. Elżbiety.

Źródła:

• Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony – Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego – mężczyźni, Warszawa 2004, s. 18
• wikipedia [1]
• 1944.pl[2]