Czesław Mejro: Różnice pomiędzy wersjami
m (Dada6 przeniósł stronę Czesław Meyro do Czesław Mejro) |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
{{Osoba | {{Osoba | ||
| imię i nazwisko = Czesław Meyro | | imię i nazwisko = Czesław Mejro (Meyro*) | ||
| dane = | | dane = | ||
* lekkoatleta, także siatkarz | * lekkoatleta, także siatkarz | ||
| Linia 11: | Linia 11: | ||
}} | }} | ||
Naukowiec, profesor Politechniki Warszawskiej, w młodości lekkoatleta Polonii Warszawa. | Naukowiec, profesor Politechniki Warszawskiej, w młodości lekkoatleta Polonii Warszawa.<br> | ||
<small>* W wielu materiałach prasowych nazwisko zapisywane jako Meyro; w akcie urodzenia forma Mejro</small> | |||
== Osiągnięcia sportowe (jako lekkoatleta) == | == Osiągnięcia sportowe (jako lekkoatleta) == | ||
Wersja z 01:12, 11 lut 2024
|
Czesław Mejro (Meyro*) |
|---|
|
Naukowiec, profesor Politechniki Warszawskiej, w młodości lekkoatleta Polonii Warszawa.
* W wielu materiałach prasowych nazwisko zapisywane jako Meyro; w akcie urodzenia forma Mejro
Osiągnięcia sportowe (jako lekkoatleta)
osiągnięcia na mistrzostwach Polski w lekkoatletyce
- 3-krotne mistrzostwo Polski:
- 4-krotne wicemistrzostwo Polski:
- 5-krotne 3. miejsce w mistrzostwach Polski:
udział w meczach reprezentacji Polski
3-krotny reprezentant Polski w latach 1926-1931; 5 startów, 1 zwycięstwo indywidualne:
Życie prywatne
Ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej w 1932. Od 1936 do 1944 pracował w Fabryce Aparatów Elektrycznych Kazimierza Szpotańskiego. Walczył w kampanii wrześniowej w obronie Modlina, następnie działał w konspiracji.
Od maja 1945 do 1946 był naczelnym dyrektorem Zjednoczenia Energetycznego Okręgu Mazurskiego w Olsztynie. Od 1946 pracował na Politechnice Warszawskiej. W 1950 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1951–1952 był prodziekanem, a w latach 1952–1954 dziekanem Wydziału Elektrycznego, zaś w latach 1954–1955 prorektorem Politechniki Warszawskiej. Od 1962 pracował w Instytucie Techniki Cieplnej, gdzie od 1965 był kierownikiem Zakładu Gospodarki Energetycznej. W latach 1976–1980 był również profesorem Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN.