KPW Orzeł Warszawa: Różnice pomiędzy wersjami

Z WIKI
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
{{Klub
{{Klub
| nazwa  =  KPW Orzeł Warszawa
| nazwa  =  Kolejowe Przysposobienie Wojskowe Orzeł Warszawa
| dane = 
* inne nazwy:  
* inne nazwy:  
* rok powstania:  
* rok powstania: 1932
}}
}}
== Początki klubu ==
Jako klub sportowy KPW zaczęło działać ok 1932 posiadając w WOZGS sekcję gier sportowych. Na początku 1933 "kolejarze" wchłonęli RKS "Kordjan", rok później doszło do fuzji z KS "Orzeł" i dopiero od tego momentu zaczęło być głośno o tym związku.


=== dawni Poloniści w KPW ===
<small>Opis za "Encyklopedia klubów sportowych Warszawy..."</small>
== Dawni Poloniści w KPW ==


"Dla niezbyt wtajemniczonych, pamiętających, że od szeregu lat rokrocznie mistrzem stolicy była Polonia, rzekome  
"Dla niezbyt wtajemniczonych, pamiętających, że od szeregu lat rokrocznie mistrzem stolicy była Polonia, rzekome  

Wersja z 23:09, 6 paź 2024

Kolejowe Przysposobienie Wojskowe Orzeł Warszawa

  • inne nazwy:
  • rok powstania: 1932

{{{dane}}}


Początki klubu

Jako klub sportowy KPW zaczęło działać ok 1932 posiadając w WOZGS sekcję gier sportowych. Na początku 1933 "kolejarze" wchłonęli RKS "Kordjan", rok później doszło do fuzji z KS "Orzeł" i dopiero od tego momentu zaczęło być głośno o tym związku.

Opis za "Encyklopedia klubów sportowych Warszawy..."

Dawni Poloniści w KPW

"Dla niezbyt wtajemniczonych, pamiętających, że od szeregu lat rokrocznie mistrzem stolicy była Polonia, rzekome odebranie jej pierwszeństwa jest pewnego rodzaju nowością. W rzeczywistości jednak zmieniła się tylko nazwa zwycięzcy — zespół pozostał ten sam. W barwach bowiem nowego K.P.W. występują starzy gracze, jak Zgliński, Kapałka, Czyżykowski, Sowiński, Gregołajtys, którzy jeszcze rok temu stanowili trzon drużyny Polonii, a obecnie — wespół z Menelem, dawnym graczem YMCA i kilku słabszymi z innych klubów — zdobyli tegoroczne mistrzostwo Warszawy.
Drużyna to dobra technicznie, zgrana, bardzo rutynowana, ale niezbyt pewna. Poszczególni gracze, porządnie już zużyci na boiskach i salach stołecznych nie posiadają już tego zapału do koszykówki, co przed laty.
Ci odstępcy od macierzystego klubu, zepsuci dotychczasowymi sukcesami, a przywiązani do Kolejowego P. W. jedynie widokami na lepszą sytuację materialną (ach te posady), nie przedstawiają już tej wartości duchowej, jaką się ceni najwyżej w prawdziwych zespołach sportowych. Nie mają po prostu serca do gry i na dalszy dystans na większe ich sukcesy liczyć już chyba nie można."
(Warszawski Dziennik Narodowy nr 75B z 16.03.1937 s. 8)