Henryk Możdżyński: Różnice pomiędzy wersjami

Z WIKI
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 18: Linia 18:
Ślusarz mechanik. Podczas okupacji żołnierz AK (II Obwód "Żywiciel" (Żoliborz) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - zgrupowanie "Żyrafa" - samodzielna kompania "Kmicic" - pluton 240). Uczestnik Powstania Warszawskiego (szlak bojowy Wola - Stare Miasto). Po jego upadku więzień obozów koncentracyjnych Flossenburg, Gross-Rosen i Dachau. Zmarł w Dachau już po oswobodzeniu obozu przez wojska amerykańskie. <br>
Ślusarz mechanik. Podczas okupacji żołnierz AK (II Obwód "Żywiciel" (Żoliborz) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - zgrupowanie "Żyrafa" - samodzielna kompania "Kmicic" - pluton 240). Uczestnik Powstania Warszawskiego (szlak bojowy Wola - Stare Miasto). Po jego upadku więzień obozów koncentracyjnych Flossenburg, Gross-Rosen i Dachau. Zmarł w Dachau już po oswobodzeniu obozu przez wojska amerykańskie. <br>
Jego bratem był Tadeusz Możdżyński, bokser PZL.<br>
Jego bratem był Tadeusz Możdżyński, bokser PZL.<br>
<small>za: Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: ''Od Adamczaka do Zasłony - Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego - mężczyźni'', Warszawa 2004, s. 150; strona Muzeum Powstania Warszawskiego[https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/henryk-mozdzynski,32179.html], [https://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/halina-serafinowicz,1032.html]
<small>za: Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: ''Od Adamczaka do Zasłony - Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego - mężczyźni'', Warszawa 2004, s. 150; strona Muzeum Powstania Warszawskiego[https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/henryk-mozdzynski,32179.html], [https://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/halina-serafinowicz,1032.html]</small>
 
"Miałam braci starszych (...) Henryka, który też walczył w Kampinosie (...). A Henryk to był już tak pomiędzy, bo raz był w domu, a raz [nie]. Tak że on nigdy nie był w jednym miejscu.(...) Cały czas był Henryk w konspiracji. A to tu, a to tam. Tak że człowiek nigdy nie wiedział, gdzie on był. Ktoś musiał dom utrzymywać. Ktoś musiał pracować. Więc siostra moja i ja, myśmy dwie pracowały.(...).<br>
On był w POW. Należał do strzelców. Od maleńkiego był już wciągany w sport. Warszawa − Sulejówek, on marsz im robił, miał drugie miejsce. (...)"<br>
(...) wykończyli mojego brata. (...) on został później aresztowany i w Dachau, z głodu [umarł]"<br>
<small> (fr. wspomnień Haliny Serafinowicz ze strony Muzeum Powstania Warszawskiego[https://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/halina-serafinowicz,1032.html])</small>


== Zdjęcia ==
== Zdjęcia ==

Wersja z 23:56, 13 gru 2024

Henryk Możdżyński

podpis grafiki
  • lekkoatleta (chodziarz)
  • data urodzenia: 1914-11-12, Warszawa
  • data śmierci: 1945-05-25, Dachau
  • miejsce pochówku: cmentarz w Waldriedhof k. Dachau
  • okres reprezentowania Polonii: 1938
  • wcześniejsze kluby: Strzelec Warszawa (1932-1938)
  • późniejsze kluby: -


Osiągnięcia sportowe

Życiorys pozasportowy

Ślusarz mechanik. Podczas okupacji żołnierz AK (II Obwód "Żywiciel" (Żoliborz) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - zgrupowanie "Żyrafa" - samodzielna kompania "Kmicic" - pluton 240). Uczestnik Powstania Warszawskiego (szlak bojowy Wola - Stare Miasto). Po jego upadku więzień obozów koncentracyjnych Flossenburg, Gross-Rosen i Dachau. Zmarł w Dachau już po oswobodzeniu obozu przez wojska amerykańskie.
Jego bratem był Tadeusz Możdżyński, bokser PZL.
za: Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony - Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego - mężczyźni, Warszawa 2004, s. 150; strona Muzeum Powstania Warszawskiego[1], [2]

"Miałam braci starszych (...) Henryka, który też walczył w Kampinosie (...). A Henryk to był już tak pomiędzy, bo raz był w domu, a raz [nie]. Tak że on nigdy nie był w jednym miejscu.(...) Cały czas był Henryk w konspiracji. A to tu, a to tam. Tak że człowiek nigdy nie wiedział, gdzie on był. Ktoś musiał dom utrzymywać. Ktoś musiał pracować. Więc siostra moja i ja, myśmy dwie pracowały.(...).
On był w POW. Należał do strzelców. Od maleńkiego był już wciągany w sport. Warszawa − Sulejówek, on marsz im robił, miał drugie miejsce. (...)"
(...) wykończyli mojego brata. (...) on został później aresztowany i w Dachau, z głodu [umarł]"
(fr. wspomnień Haliny Serafinowicz ze strony Muzeum Powstania Warszawskiego[3])

Zdjęcia