Władysław Banaszkiewicz
|
Władysław Banaszkiewicz |
|---|
|
Osiągnięcia sportowe
- srebrny medal w biegu na 800 m na Mistrzostwach Polski Seniorów w Lekkoatletyce w 1924
Inne wyniki sportowe:
- 1924
- 4. miejsce w biegu na 1500 m na Mistrzostwach Polski Seniorów w Lekkoatletyce
- 1924 - lekkoatletyka#1924-10-19 - międzyklubowe zawody Polonii:
- 2. miejsce w biegu przez płotki 200 m
- 1. miejsce sztafeta 1500-3000-5000-5000-3000-1500
- 1925
- 1925 - lekkoatletyka#1925-01-11 - zimowy bieg na przełaj Polonii - 2. miejsce
- 1925 - lekkoatletyka#1925-02-15 - wewnętrzny bieg na przełaj Polonii Warszawa - 1. miejsce
- 1925 - lekkoatletyka#1925-03-01 - mokotowski bieg na przełaj Polonii Warszawa - 4. miejsce
- 1925 - lekkoatletyka#1925-04-26 - bieg na przełaj Szkoły Podchorążych o puchar "Polski Zbrojnej" - 1. miejsce
- 1925 - lekkoatletyka#1925-06-06 - VI Bieg Belwederski - 3. miejsce
- 1925 - lekkoatletyka#1925-06-20/21 - międzynarodowe zawody lekkoatletyczne AZS-u - 2. miejsce ze sztafetą sztafeta 100+200+400+800 m (startował w ostatnim biegu na 800 m)
- 1926
- 1926 - lekkoatletyka#1926-03-07 - bieg na przełaj Polonii - 2. miejsce
- 1926 - lekkoatletyka#1926-03-21 - pierwszy narodowy bieg na przełaj - 7. miejsce
- 1926 - lekkoatletyka#1926-04-25 - bieg o puchar "Polski Zbrojnej" - 2. miejsce
- 1926 - lekkoatletyka#1926-04-29 - zawody wewnętrzne Polonii - 1. miejsce
Życiorys
Wstąpił do Oddziału Harcersko-Wywiadowczego II Brygady Legionów Polskich. Od 1 lipca 1920 w Wojsku Polskim. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej zdał maturę i od 1926 był oficerem służby stałej. Awansowany do stopnia porucznika ze starszeństwem w 1928, a do stopnia kapitana w 1935. Służył w 18 pułku piechoty, m.in. jako instruktor wychowania fizycznego.
Walczył w kampanii wrześniowej jako dowódca kompanii 48 pułku strzelców kresowych. Został ranny w bitwie nad Tanwią 15 września, chwilę po tym, jak przejął dowodzenie batalionem od rannego dowódcy.
W czasie okupacji był w sztabie Komendy Głównej Armii Krajowej. Podczas powstania warszawskiego walczył w stopniu majora na Mokotowie w ramach Zgrupowania Pułku Baszta. Zmarł w wyniku odniesionych ran 25 września 1944 w szpitalu Św. Elżbiety.
Źródła:
- Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony – Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego – mężczyźni, Warszawa 2004, s. 18
- wikipedia [1]
- 1944.pl[2]