1911 - utworzenie drużyny Polonii we wspomnieniach

Jan Gebethner

"Kierownictwo Sekcji Gier Ruchowych Warszawskiego Koła Sportowego po meczu z lwowską Pogonią porozumiało się z bramkarzem tej drużyny Steiferem i zaangażowało go jako trenera dla naszych drużyn szkolnych. Zainteresowanie piłką nożną bardzo się zwiększyło i zorientowano się, iż należy podnosić poziom warszawskiego piłkarstwa, jeżeli się chce spopularyzować tę dyscyplinę sportu w szerszym gronie społeczeństwa. Steifer przeprowadzał niejedną w tej sprawie rozmowę ze mną i z kapitanem „Korony" Czarnockim oraz z kapitanem „Merkurego" Wendorfem. W rezultacie tych rozmów powstał projekt połączenia naszych drużyn i stworzenia z najlepszych graczy pierwszej drużyny, a następnie drugiej, w której byłem kapitanem, a dalej - trzeciej. Jako barwy drużyny przyjęliśmy barwy narodowe, kolor biały i czerwony, ale wiedząc, iż kolory te ze względu na "opiekę" władz rosyjskich będą niedopuszczalne, dodaliśmy do naszych koszulek kolor czarny. Nazwę klubu "Polonia" zaprojektował Czarnocki."
(Jan Gebethner, Młodość wydawcy, Warszawa 1977 s. 150-152)

Tadeusz Grabowski

"(Steiffer) wielokrotnie rozmawiał z Wacławem Czarnockim (który później znany był pod pseudonimem „Denhoff"), Świątkowskimi i Janem Gebethnerem - na temat zorganizowania jednej stałej, silniejszej drużyny, która by łączyła w swych szeregach wybitnych graczy warszawskich. (...)
Zastanawiano się przez kilka dni, rozmawiano z poszczególnymi graczami, wreszcie postanowiono utworzyć nowe zrzeszenie piłkarzy pod nazwą Polonia i pierwszą drużynę Polonii oprzeć na byłym zespole szkolnym Merkury (szkoła Zgromadzenia Kupców), który jako zespół rozlatywał się.(...)
Jednocześnie utworzono Polonię II i III, które zorganizował m. in. dr Jan Gebethner, syn znanego w Polsce wydawcy i księgarza, twórcy wielkiej firmy wydawniczej i księgarskiej „Gebethner i Wolff", znany jako wydawca w latach 1925-1939.
Składy II i III drużyny Polonii zestawiono z resztek Merkurego, Stelli, Sparty i Lechii. Składy te nie były jednak tak trwałe jak skład pierwszej drużyny. W Polonii II w bramce początkowo grał Wyganowski, w obronie Jan Gebethner, w pomocy Jakub Ressau, w napadzie Raszke (późniejszy dziennikarz sportowy), Litauer, Cecyl Trembicki, Wendorff i inni." (Tadeusz Grabowski, Z lamusa warszawskiego sportu, Warszawa 1957)