Jerzy Bułanow - informacje prasowe

Z WIKI
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Bułanow II
informacje prasowe


1923

Bułanowowie przechodzą do Polonii, brak zgody Legii


  • Kurjer Warszawski nr 43 z 12.02.1923, s. 11 wydanie wieczorne

  • Przegląd Sportowy 1922-03-09 nr 10 s. 15

  • Przegląd sportowy 1923-02-16 nr 7 s. 14


"Zarząd WOZPN poparł Polonię w sprawie braci Bułanow na grę"


  • Kurjer Warszawski nr 90 z 31.03.1923, s. 24 wydanie wieczorne

  • Polska Zbrojna nr 112 z 26.04.1923, s. 5


1924

Powołanie do reprezentacji Polski na mecz z Finlandią


  • Przegląd Sportowy nr 30 z 30.07.1924, s.2

  • Express Poranny nr 217 z 06.08.1924 s.3


Przejście do Korony?

Informacja o zamiarze przenosin graczy Polonii do Korony


  • Przegląd Sportowy nr 48 z 02.12.1924, s. 9

  • Tygodnik Sportowy nr 50 z 10.12.1924, s. 14

  • Przegląd Sportowy nr 48 z 02.12.1924, s. 9


Wyjaśnienia klubu Korona Warszawa


  • Przegląd Sportowy nr 52 z 31.12.1924, s. 10

  • Kurjer Warszawski nr 352 z 17.12.1924 s. 14 wydanie wieczorne

  • Przegląd Sportowy nr 52 z 31.12.1924, s. 11


Wyjaśnienia kierownika sekcji piłki nożnej Polonii Warszawa

  • Tygodnik Sportowy nr 52 z 24.12.1924, s. 16


1925

Choroba


  • Kurjer Czerwony nr 71 z 26.03.1925, s. 3


Powołania do reprezentacji Polski na mecz z Finlandią


  • Głos Polski nr 235 z 29.08.1925, s. 8

  • Express Poranny nr 232 z 22.08.1925, s. 3

  • Express Poranny nr 238 z 28.08.1925, s. 3


Problem z obywatelstwem


  • Rzeczpospolita nr 234 z 27.08.1925, s. 9 wydanie poranne


Kontuzja


  • Express Poranny nr 263 z 22.09.1925, s. 3

  • Express Poranny nr 266 z 25.09.1925, s. 3


1926

  • Komunikat Oficjalny Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej w Krakowie. nr 3 z 16.06.1926, s. 7


1927

Choroba wątroby


  • Kurjer Polski nr 229 z 22.08.1927, s. 3

Piłkarz literat, autor sportowej powieści "Prawo Pięści"


  • Kurjer Poranny nr 317 z 15.11.1927, s. 6

  • Kurjer Poranny nr 318 z 16.11.1927, s. 6

  • Przegląd Sportowy nr 46 z 19.11.1927, s. 2

Wywiad z kapitanem Polonii

ABC nr 121 z 04.05.1927, s. 6


Wywiad z reprezentantem Warszawy i Polski

Telegram Sportowy nr 4 z 29.08.1927, s. 2


1928

Powołanie na mecz Polska - Szwecja


  • Express Poranny nr 177 z 27.06.1928, s. 3


1929

Choroba


  • Przegląd Sportowy nr 14 z 30.03.1929, s. 5


Jubileusz 200 gier

  • Kurjer Poranny nr 249 z 08.09.1929, s. 8

  • Przegląd Sportowy nr 56 z 07.09.1929, s. 5

1930

opis gry


  • Przegląd Sportowy nr 14 z 15.02.1930, s. 5 - klasyfikacja najlepszych obrońców S. Mielech

1932

"Dobry sportowiec"


  • Express Poranny 1932-10-07 nr 279 s. 4



1937

Kontuzja, zakończenie kariery piłkarskiej


  • Dzień Dobry 1937-07-02 nr 181 s. 4


1938

Rezygnacja z funkcji kapitana związkowego WOZPN


  • Dobry Wieczór Kurier Czerwony 1938-01-19 nr 19 s. 4


Bułanow trenerem juniorów PWATT


  • Dobry Wieczór Kurier Czerwony 1938-04-30 nr 118 s. 4

  • Dobry Wieczór Kurier Czerwony 1938-07-09 nr 187 s. 4


1945

Rozmowa z Bułanowem w Bolonii

Dziennik Żołnierza APW nr 159 z 6.08.1945 s. 3


1946

Bułanow trenerem we Włoszech?


  • Przegląd Sportowy 1946-11-04 nr 62, s. 2


Wspomnienie - przesądny Bułanow

"(...)Bardzo przesądni są piłkarze. Każdy niemal gracz ma swój amulet, swoje „sposoby“ na szczęście. (...) Popularny przed wojną obrońca „Polonii“, wielokrotny gracz reprezentacji Polski — Jerzy Bułanow, nigdy nie włożył skarpetki z prawej nogi na lewą (i odwrotnie). Skarpetki i nakostniki miał poznaczone. Kilka razy się zdarzyło, że ubierając się machinalnie, zapomniał sprawdzić czy skarpetki włożył właściwie. Wracał do szatni i bez wahania rozbierał się, ryzykując spóźnienie się na grę.
Tenże Bułanow otrzymał od swej matki pierścionek-amulet (długa damska „markiza“), który miał go chronić przed kontuzją — dość często zdarzającą się w piłkarstwie. Wszystko się udawało. Aż na jednym z meczów o mistrzostwo Polski („Polonia“ — „Wilia“ rok 1923) w czasie gry Bułanow zawadził pierścionkiem o koszulkę przeciwnika. Pierścionek pękł i zsunął się na trawę. W kilka minut później Bułanow został kontuzjowany tak ciężko, że leżał przez pół godziny nieprzytomny. Pierścionek z trudem znaleziono w trawie i oddano właścicielowi, który z chwilę dojścia do świadomości, skwapliwie się o niego dopominał.(...)"
(Tadeusz Grabowski, Sposoby i recepty braci sportowej. Zabobony fetysze i maskoty naszych asów, "Przegląd Sportowy" z 1946-12-23 nr 76 s. 4)[1]

1959

Żona J. Bułanowa przybywa do Argentyny

"(...) Nasze spotkanie [autora artykułu z Borysem Bułanowem] zbiegło się z bardzo radosnym wydarzeniem w rodzinie Bułanowych, na statku „Mickiewicz” przybyła do Argentyny żona Jerzego Bułanowa, wieloletniego kapitana polskiej drużyny reprezentacyjnej. Nie widzieli się 14 lat. W 1946 roku z Włoch pojechała do Polski, a kiedy po pewnym czasie chciała wrócić do męża przez zieloną granicę — wpadła w łapy bezpieki. Przesiedziała blisko dwa lata w więzieniu."
(Zdzisław Bau, Sam Bułanow wyjaśnia, gdzie grał, "Dziennik Polski (Londyn)" nr 171 z 18.07.1959 s. 13)

1980

Śmierć Bułanowa

Lud (Kurytyba) 1980-06-17-Bułanow nie żyje.png


Źródło: „http://wikipolonia.pl/index.php?title=Jerzy_Bułanow_-_informacje_prasowe&oldid=107369”