Eugeniusz Cendrowski: Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 2 wersji utworzonych przez 2 użytkowników) | |||
| Linia 8: | Linia 8: | ||
* '''bokser Polonii: 1929-?''' | * '''bokser Polonii: 1929-?''' | ||
* wcześniejsze kluby: [[HKS Varsovia|Varsovia]] (do 1929) | * wcześniejsze kluby: [[HKS Varsovia|Varsovia]] (do 1929) | ||
* brat [[Stanisław Cendrowski|Stanisława Cendrowskiego]] | |||
}} | }} | ||
| Linia 18: | Linia 19: | ||
Śmierć E. Cendrowskiego we wspomnieniach Wiktorii Mrówczyńskiej: "Była jedna tragiczna scena. Szedł z nami pan, który miał pseudonim „Neger” to był znany olimpijczyk, był ranny w nogę. On nie mógł iść. Niemiec do niego mówi ''komm, komm''. Widzi, że nie może, strzelił do niego. On przede mną szedł, tamten upadł i mówi, żebym go niosła. Cztery osoby niosły go, do sklepu rzeźniczego żeśmy [go] zanieśli, ale ja byłam już zupełnie znieczulona, nic nie czułam wtedy, nie wiedziałam czy się boję, czy jestem przerażona, człowiek nie wie co się z nim dzieje, mimo że jest tak młody." (1944.pl[https://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/wiktoria-mrowczynska,843.html]) | Śmierć E. Cendrowskiego we wspomnieniach Wiktorii Mrówczyńskiej: "Była jedna tragiczna scena. Szedł z nami pan, który miał pseudonim „Neger” to był znany olimpijczyk, był ranny w nogę. On nie mógł iść. Niemiec do niego mówi ''komm, komm''. Widzi, że nie może, strzelił do niego. On przede mną szedł, tamten upadł i mówi, żebym go niosła. Cztery osoby niosły go, do sklepu rzeźniczego żeśmy [go] zanieśli, ale ja byłam już zupełnie znieczulona, nic nie czułam wtedy, nie wiedziałam czy się boję, czy jestem przerażona, człowiek nie wie co się z nim dzieje, mimo że jest tak młody." (1944.pl[https://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/wiktoria-mrowczynska,843.html]) | ||
{{DEFAULTSORT:Cendrowski, Eugeniusz}} | |||
[[Category: bokserzy]] | [[Category: bokserzy]] | ||
[[Category: urodzeni 19 stycznia]] | [[Category: urodzeni 19 stycznia]] | ||
[[Category: zmarli 17 września]] | [[Category: zmarli 17 września]] | ||
[[Kategoria: żołnierze września 1939]] | |||
[[Kategoria: powstańcy warszawscy]] | [[Kategoria: powstańcy warszawscy]] | ||
[[Kategoria: polegli podczas II wojny św.]] | [[Kategoria: polegli podczas II wojny św.]] | ||
[[Kategoria: pochowani na Cmentarzu Powązkowskim]] | [[Kategoria: pochowani na Cmentarzu Powązkowskim]] | ||
[[Kategoria:Polegli w Powstaniu Warszawskim]] | [[Kategoria:Polegli w Powstaniu Warszawskim]] | ||
Aktualna wersja na dzień 21:44, 5 paź 2025
|
Eugeniusz Cendrowski |
|---|
|
losy w trakcie okupacji
Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 (podoficer 1. pułku artylerii przeciwlotniczej). Po rozbiciu oddziału dostał się do niemieckiej niewoli. Uciekł w trakcie transportu do obozu jenieckiego i wrócił do Warszawy.
W trakcie okupacji żołnierz ZWZ i AK. W Powstaniu I Obwód "Radwan" (Śródmieście) - Wojskowa Służba Ochrony Powstania). Ranny 15.09.1944 - trafił do Szpitala na ul. Czerniakowskiej. Po zajęciu szpitala przez Niemców wraz z innymi rannymi ewakuowany pod eskortą esesmanów - zastrzelony przez podoficera SS na ul. Rakowieckiej róg Kieleckiej, gdy poprosił o zwolnienie tempa marszu.
źródła: strona Muzeum Powstania Warszawskiego[2]; Z. Chmielewski Sportowcy w Powstaniu Warszawskim, Warszawa 2017, s. 110).
Śmierć E. Cendrowskiego we wspomnieniach Wiktorii Mrówczyńskiej: "Była jedna tragiczna scena. Szedł z nami pan, który miał pseudonim „Neger” to był znany olimpijczyk, był ranny w nogę. On nie mógł iść. Niemiec do niego mówi komm, komm. Widzi, że nie może, strzelił do niego. On przede mną szedł, tamten upadł i mówi, żebym go niosła. Cztery osoby niosły go, do sklepu rzeźniczego żeśmy [go] zanieśli, ale ja byłam już zupełnie znieczulona, nic nie czułam wtedy, nie wiedziałam czy się boję, czy jestem przerażona, człowiek nie wie co się z nim dzieje, mimo że jest tak młody." (1944.pl[3])