Janusz Obuchowicz: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
{{Sezony | {{Sezony | ||
|sezony = {{Ręczna}}[[1938 - piłka ręczna mężczyzn|1938]]}}{{Osoba | |sezony = {{Kosz-m}}<hr>{{Ręczna}}[[1938 - piłka ręczna mężczyzn|1938]]}}{{Osoba | ||
| imię i nazwisko = Janusz Marian Obuchowicz | | imię i nazwisko = Janusz Marian Obuchowicz | ||
| dane = | | dane = | ||
Wersja z 19:45, 13 mar 2026
| SEZONY: |
|---|
1938 |
|
Janusz Marian Obuchowicz |
|---|
|
Osiągnięcia sportowe w trakcie gry w Polonii.
jako siatkarz
- mistrzostwa Polski w piłce siatkowej
- rozgrywki o puchar PZGS
- 🥈 2. miejsce w 1936
- mistrzostwa Warszawy w grze pojedynczej
- 🥉 3. miejsce w 1932
Informacje osobiste
Rodzice: Marian Adam Obuchowicz i Wiktoria Bibianna (z d. Czajkowska)
Zawód: lekarz stomatolog
data urodzenia, imiona rodziców za aktem urodzenia
Zdjęcia
Informacje prasowe
Pośmiertne wspomnienie (autor: Henryk Jaźnicki)
Urodził się w Warszawie w 1908 roku. Tutaj też, pod koniec lat dwudziestych zdał maturę. Wkrótce podjął studia stomatologiczne, które ukończył w 1933 roku.
Do końca życia był członkiem „Polonii”. Podstawową dyscypliną, spośród przez niego uprawianych, była siatkówka. Grywał zarówno w pierwszym zespole „Czarnych Koszul”, jak i w popularnych przed wojną mixtach (z siostrą kolegi klubowego Zofią Gregolajtis). Występował także w siatkarskim deblu. W 1937 roku był podstawowym graczem zespołu, który [[1937 - siatkówka mężczyzn
|zdobył tytuł mistrza Polski]]. W 1938 roku, wraz ze swymi kolegami klubowymi, sięgnął w mistrzostwach po brązowy medal. W tym samym roku wchodził w skład drużyny szczypiorniaka „Czarnych Koszul”, która wywalczyła drugie miejsce w mistrzostwach Warszawy.
Po wojnie powrócił jeszcze na krótko do siatkówki, organizując w 1944 roku w Józefowie drużyny piłki siatkowej i koszykowej, złożone z przyjaciół i sąsiadów, z którymi wyjeżdżał do Lublina na mecze z tamtejszymi zespołami.
Mimo, że nie był działaczem „Polonii”, znany był ze swojej czynnej postawy na terenie Klubu, zwłaszcza jako kibic. Dopóki pozwalało mu zdrowie, nie opuszczał niemal żadnego spotkania piłkarzy, siatkarzy czy koszykarzy „Czarnych Koszul”. Należał również do Koła Seniorów, na którego forum był bardzo aktywny. W 1986 roku uchwałą Walnego Zebrania Klubu uzyskał tytuł Członka Honorowego „Polonii”.
Zmarł 8 listopada 1990 roku.
("Echo. Biuletyn Klubu Sportowego 'Polonia'"" nr 6, lato 1991, s. 24)