Witold Zagórski: Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 11 wersji utworzonych przez 2 użytkowników) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
{{Osoba | {{Sezony | ||
|sezony = {{kosz-m}}}}{{Osoba | |||
| imię i nazwisko = Witold Zagórski | | imię i nazwisko = Witold Zagórski | ||
| dane = | | dane = | ||
* koszykarz | [[Plik:Witold Zagórski.jpg|130px|right]] | ||
* trener koszykówki, koszykarz, siatkarz | |||
* wzrost: 180 cm | * wzrost: 180 cm | ||
* data urodzenia: 1930-09-25, Warszawa | * data urodzenia: 1930-09-25, Warszawa | ||
* data śmierci: 2016-06-30 | * data śmierci: 2016-06-30, Austria | ||
* '''zawodnik Polonii w latach: | * '''zawodnik Polonii w latach: 1949–1960 ''' | ||
* wcześniejsze kluby: | * wcześniejsze kluby: [[YMCA Warszawa]] | ||
* późniejsze kluby: [[Legia Warszawa]] (1960–1961) | * późniejsze kluby: [[Legia Warszawa]] (1960–1961) | ||
}} | }} | ||
| Linia 20: | Linia 22: | ||
== Kariera trenerska == | == Kariera trenerska == | ||
Był twórcą największych sukcesów reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn. W 1961 zastąpił Zygmunta Olesiewicza na stanowisku trenera reprezentacji. W 1963 Polska - będąc gospodarzem mistrzostw Europy - zdobyła wicemistrzostwo. Na dwóch kolejnych mistrzostwach Europy: ZSRR 1965 i Finlandia 1967 reprezentacja sięgnęła po brązowe medale. W 1967 reprezentacja jedyny raz w historii wystąpiła mistrzostwach świata – Urugwaj 1967, na których zajęła 5. miejsce. Witold Zagórski trzykrotnie prowadził reprezentację Polski na igrzyskach olimpijskich: Tokio 1964 (6. miejsce), Meksyk 1968 (6. miejsce) i Monachium 1972 (10. miejsce). Z funkcji trenera reprezentacji Polski zrezygnował w 1975 po niezakwalifikowaniu się przez nią na turniej olimpijski Montreal 1976. W latach 1967–1973 siedem razy prowadził drużynę Europy.<br> | Był twórcą największych sukcesów reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn. Po ukończeniu w 1953 r. Akademii Wychowania Fizycznego zaczął trenować - jako 23-letni zawodnik - juniorów Polonii. W 1957 objął treningi młodzieżowej reprezentacji Polski. W 1961 zastąpił Zygmunta Olesiewicza na stanowisku trenera reprezentacji. W 1963 Polska - będąc gospodarzem mistrzostw Europy - zdobyła wicemistrzostwo. Na dwóch kolejnych mistrzostwach Europy: ZSRR 1965 i Finlandia 1967 reprezentacja sięgnęła po brązowe medale. W 1967 reprezentacja jedyny raz w historii wystąpiła mistrzostwach świata – Urugwaj 1967, na których zajęła 5. miejsce. Witold Zagórski trzykrotnie prowadził reprezentację Polski na igrzyskach olimpijskich: Tokio 1964 (6. miejsce), Meksyk 1968 (6. miejsce) i Monachium 1972 (10. miejsce). Z funkcji trenera reprezentacji Polski zrezygnował w 1975 po niezakwalifikowaniu się przez nią na turniej olimpijski Montreal 1976. W latach 1967–1973 siedem razy prowadził drużynę Europy.<br> | ||
Następnie rozpoczął pracę trenerską w Austrii. W latach 1978–1980 prowadził reprezentację Austrii, a w latach 1982–1984 prowadził I-ligowy Swans Gmunden. W Wiedniu i Gmunden kontynuował aktywność trenerską na różnych poziomach rozgrywek austriackich (kobiet i mężczyzn). Od 1992 prowadził w Salzburgu drużynę koszykówki na wózkach, która 13-krotnie zdobyła tytuł mistrza Austrii, wielokrotnie uczestniczyła też w europejskich pucharach. Prowadził także reprezentację Austrii w tej dyscyplinie.<br> | Następnie rozpoczął pracę trenerską w Austrii. W latach 1978–1980 prowadził reprezentację Austrii, a w latach 1982–1984 prowadził I-ligowy Swans Gmunden. W Wiedniu i Gmunden kontynuował aktywność trenerską na różnych poziomach rozgrywek austriackich (kobiet i mężczyzn). Od 1992 prowadził w Salzburgu drużynę koszykówki na wózkach, która 13-krotnie zdobyła tytuł mistrza Austrii, wielokrotnie uczestniczyła też w europejskich pucharach. Prowadził także reprezentację Austrii w tej dyscyplinie.<br> | ||
<small>opis na bazie opisu z Wikipedii[https://pl.wikipedia.org/wiki/Witold_Zag%C3%B3rski]</small> | <small>opis na bazie opisu z Wikipedii[https://pl.wikipedia.org/wiki/Witold_Zag%C3%B3rski] (uzupełniony)</small> | ||
<!-- | <!-- == Informacje prasowe == | ||
==> [[Witold Zagórski: informacje prasowe]] | |||
--> | |||
== Statystyki ligowe == | |||
{| class="wikitable" | |||
! Sezon !! Liga !! Gry !! Punkty !! Średnia | |||
|- | |||
| 1951–52 || I liga || 12 || 94 || 7,83 | |||
|- | |||
| 1952–53 || I liga || 9 <sup>1</sup> || 68 <sup>1</sup> || 7,56 | |||
|- | |||
| 1953–54 || I liga || 17 <sup>2</sup> || 142 <sup>2</sup> || 8,35 | |||
|- | |||
| 1954–55 || I liga || 18 || 275 || 15,28 | |||
|- | |||
| 1955–56 || I liga || 17 <sup>2</sup> || 225 <sup>2</sup> || 13,24 | |||
|- | |||
| 1956–57 || I liga || 14 <sup>2</sup> || 152 <sup>2</sup> || 10,86 | |||
|- | |||
| 1957–58 || I liga || 18 <sup>1</sup> || 184 <sup>1</sup> || 10,22 | |||
|- | |||
| 1958–59 || I liga || 22 || 190 || 8,64 | |||
|- | |||
| 1959–60 || I liga || 22 || 194 || 8,82 | |||
|- | |||
| '''Razem'''<br><small>co najmniej</small> || — || '''≥149 <sup>3</sup>''' || '''1524 <sup>3</sup>''' || '''10,23''' | |||
|} | |||
<small> | |||
<sup>1</sup> brak informacji o występach i punktach w 3 meczach | |||
<sup>2</sup> brak informacji o występie i punktach w 1 meczu | |||
<sup>3</sup> brak informacji w bilansie o potencjalnych występach i punktach w 9 meczach | |||
</small> | |||
== Zdjęcia == | == Zdjęcia == | ||
<gallery widths=200 heights=200> | <gallery widths=200 heights=200> | ||
Plik:1955-56 kosz m 10 kol Polonia - Lech zdj Przegląd Sportowy nr 132.png|[[1955-12-04 Polonia Warszawa – Kolejarz Poznań 86:77]]; Przegląd Sportowy nr 132/1955 | |||
Plik:1958-59 kosz m 8 kol Wisła - Polonia zdj 4 PS nr 196.png|mecz [[1958-12-06 Wisła Kraków – Polonia Warszawa 69:74]]; Przegląd Sportowy nr 196/1958 | |||
Plik:1959-60 kosz m 3 kolejka Polonia - Lech zdj 2 PS nr 199.png|mecz [[1959-11-07 Polonia Warszawa – Lech Poznań 87:75]]; Przegląd Sportowy nr 199/1959 | |||
Plik:1959-60 kosz m 3 kolejka Polonia - Lech zdj 3 PS nr 200.png|mecz [[1959-11-07 Polonia Warszawa – Lech Poznań 87:75]]; Przegląd Sportowy nr 200/1959 | |||
Plik:1960 kosz m karykatura przed m w barcelonie PS nr 29.png|Przegląd Sportowy nr 29/1960 | |||
</gallery> | </gallery> | ||
== Linki == | == Linki == | ||
| Linia 39: | Linia 72: | ||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
* Łukasz Cegliński, Marek Cegliński, ''Srebrni chłopcy Zagórskiego'', Warszawa 2013 | * Łukasz Cegliński, Marek Cegliński, ''Srebrni chłopcy Zagórskiego'', Warszawa 2013 | ||
{{DEFAULTSORT:Zagórski, Witold}} | |||
[[Category:koszykarze]] | [[Category:koszykarze]] | ||
[[Category:siatkarze]] | |||
[[Category:urodzeni 25 września]] | [[Category:urodzeni 25 września]] | ||
[[Category:zmarli 30 czerwca]] | [[Category:zmarli 30 czerwca]] | ||
[[Category:reprezentanci Polski (koszykówka mężczyzn)]] | [[Category:reprezentanci Polski (koszykówka mężczyzn)]] | ||
Aktualna wersja na dzień 21:54, 18 kwi 2026
| SEZONY: |
|---|
 |
|
Witold Zagórski |
|---|
|
Osiągnięcia sportowe (jako zawodnik Polonii)
- sezon 1956/1957: wicemistrzostwo Polski🥈
- sezon 1958/1959: mistrzostwo Polski🥇
- sezon 1959/1960: wicemistrzostwo Polski🥈
Dodatkowo jako zawodnik Legii Warszawa mistrzostwo Polski w sezonie 1960/1961.
Przez całą karierę rozegrał 49 meczów w reprezentacji Polski (w tym udział - jako zawodnik Polonii - w mistrzostwach Europy 1955, na których Polska zajęła 5. miejsce).
Kariera trenerska
Był twórcą największych sukcesów reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn. Po ukończeniu w 1953 r. Akademii Wychowania Fizycznego zaczął trenować - jako 23-letni zawodnik - juniorów Polonii. W 1957 objął treningi młodzieżowej reprezentacji Polski. W 1961 zastąpił Zygmunta Olesiewicza na stanowisku trenera reprezentacji. W 1963 Polska - będąc gospodarzem mistrzostw Europy - zdobyła wicemistrzostwo. Na dwóch kolejnych mistrzostwach Europy: ZSRR 1965 i Finlandia 1967 reprezentacja sięgnęła po brązowe medale. W 1967 reprezentacja jedyny raz w historii wystąpiła mistrzostwach świata – Urugwaj 1967, na których zajęła 5. miejsce. Witold Zagórski trzykrotnie prowadził reprezentację Polski na igrzyskach olimpijskich: Tokio 1964 (6. miejsce), Meksyk 1968 (6. miejsce) i Monachium 1972 (10. miejsce). Z funkcji trenera reprezentacji Polski zrezygnował w 1975 po niezakwalifikowaniu się przez nią na turniej olimpijski Montreal 1976. W latach 1967–1973 siedem razy prowadził drużynę Europy.
Następnie rozpoczął pracę trenerską w Austrii. W latach 1978–1980 prowadził reprezentację Austrii, a w latach 1982–1984 prowadził I-ligowy Swans Gmunden. W Wiedniu i Gmunden kontynuował aktywność trenerską na różnych poziomach rozgrywek austriackich (kobiet i mężczyzn). Od 1992 prowadził w Salzburgu drużynę koszykówki na wózkach, która 13-krotnie zdobyła tytuł mistrza Austrii, wielokrotnie uczestniczyła też w europejskich pucharach. Prowadził także reprezentację Austrii w tej dyscyplinie.
opis na bazie opisu z Wikipedii[1] (uzupełniony)
Statystyki ligowe
| Sezon | Liga | Gry | Punkty | Średnia |
|---|---|---|---|---|
| 1951–52 | I liga | 12 | 94 | 7,83 |
| 1952–53 | I liga | 9 1 | 68 1 | 7,56 |
| 1953–54 | I liga | 17 2 | 142 2 | 8,35 |
| 1954–55 | I liga | 18 | 275 | 15,28 |
| 1955–56 | I liga | 17 2 | 225 2 | 13,24 |
| 1956–57 | I liga | 14 2 | 152 2 | 10,86 |
| 1957–58 | I liga | 18 1 | 184 1 | 10,22 |
| 1958–59 | I liga | 22 | 190 | 8,64 |
| 1959–60 | I liga | 22 | 194 | 8,82 |
| Razem co najmniej |
— | ≥149 3 | 1524 3 | 10,23 |
1 brak informacji o występach i punktach w 3 meczach 2 brak informacji o występie i punktach w 1 meczu 3 brak informacji w bilansie o potencjalnych występach i punktach w 9 meczach
Zdjęcia
1955-12-04 Polonia Warszawa – Kolejarz Poznań 86:77; Przegląd Sportowy nr 132/1955
mecz 1958-12-06 Wisła Kraków – Polonia Warszawa 69:74; Przegląd Sportowy nr 196/1958
mecz 1959-11-07 Polonia Warszawa – Lech Poznań 87:75; Przegląd Sportowy nr 199/1959
mecz 1959-11-07 Polonia Warszawa – Lech Poznań 87:75; Przegląd Sportowy nr 200/1959
Przegląd Sportowy nr 29/1960
Linki
- profil na Wikipedii[2]
Bibliografia
- Łukasz Cegliński, Marek Cegliński, Srebrni chłopcy Zagórskiego, Warszawa 2013