Wiktor Kwast: Różnice pomiędzy wersjami

Z WIKI
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 31: Linia 31:
== Informacje prasowe ==
== Informacje prasowe ==
==> [[Wiktor Kwast: informacje prasowe]]
==> [[Wiktor Kwast: informacje prasowe]]
== Wiktor Kwast we wspomnieniach ==
Eryk Lipiński: "Najlepszymi graczami w gimnazjum Lelewela byli bracia Stanisław i Wiktor Kwastowie. My, uczniowie klas niższych, patrzyliśmy na nich z zachwytem, a ponieważ szkolne boisko było zawsze zajęte przez kolegów starszych, założyliśmy Uczniowski Klub Sportowy." (Eryk Zielińki, ''Ja i sport (1)'', "Stolica" nr 13/1986 s. 11[https://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/publication/2569/edition/2127/content])


[[Category:siatkarze]]
[[Category:siatkarze]]

Wersja z 10:25, 25 sie 2024

Wiktor Bolesław Kwast
(Kwast I)

Wiktor Kwast.jpg
  • siatkarz, lekkoatleta
  • data urodzenia: 1906-06-21, Sosnowiec
  • data śmierci: 1988-07-31, Tuscon USA
  • miejsce pochówku: Tuscon USA
  • okres reprezentowania Polonii: 1924-1938
  • związki rodzinne:


Jeden z założycieli w 1924 r. drużyny siatkarzy Polonii, wieloletni kierownik sekcji gier sportowych. Dziennikarz, propagator gier sportowych, sędzia zawodów siatkarskich, w latach 1930-33 członek zarządu Polskiego Związku Gier Sportowych. Autor wielu książek o tematyce sportowej m.in.:

  • Przewodnik sportowy 1933 (wspólnie z Tadeuszem Sawickim), Warszawa 1933
  • Piłka siatkowa: podręcznik dla gracza: przepisy, technika i taktyka, zaprawa, Warszawa 1934
  • Hazena (jordanka). Podręcznik dla grających i instruktorów wraz z oficjalnymi przepisami P.Z.P.R. i komentarzami (wspólnie ze Sławą Szmid-Bereżyńską), Warszawa 1937

Osiągnięcia sportowe (jako zawodnik Polonii)

Życie prywatne

Absolwent gimnazjum Lelewela w Warszawie (1925 r.). Po II wojnie światowej osiedlił się w USA.

Informacje prasowe

==> Wiktor Kwast: informacje prasowe

Wiktor Kwast we wspomnieniach

Eryk Lipiński: "Najlepszymi graczami w gimnazjum Lelewela byli bracia Stanisław i Wiktor Kwastowie. My, uczniowie klas niższych, patrzyliśmy na nich z zachwytem, a ponieważ szkolne boisko było zawsze zajęte przez kolegów starszych, założyliśmy Uczniowski Klub Sportowy." (Eryk Zielińki, Ja i sport (1), "Stolica" nr 13/1986 s. 11[1])