Eugeniusz Cendrowski: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 12: | Linia 12: | ||
== losy w trakcie okupacji == | == losy w trakcie okupacji == | ||
Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 (podoficer 1. pułku artylerii przeciwlotniczej). Po rozbiciu oddziału dostał się do niemieckiej niewoli. Uciekł w trakcie transportu do obozu jenieckiego i wrócił do Warszawy.<br> | Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 (podoficer 1. pułku artylerii przeciwlotniczej). Po rozbiciu oddziału dostał się do niemieckiej niewoli. Uciekł w trakcie transportu do obozu jenieckiego i wrócił do Warszawy.<br> | ||
W trakcie okupacji żołnierz ZWZ i AK. W Powstaniu I Obwód "Radwan" (Śródmieście) - Wojskowa Służba Ochrony Powstania). Ranny 15.09.1944 - trafił do Szpitala na ul. Czerniakowskiej. Po zajęciu szpitala przez Niemców wraz z innymi rannymi ewakuowany pod eskortą esesmanów - zastrzelony przez podoficera SS na ul. Rakowieckiej róg Kieleckiej.<br> | W trakcie okupacji żołnierz ZWZ i AK. W Powstaniu I Obwód "Radwan" (Śródmieście) - Wojskowa Służba Ochrony Powstania). Ranny 15.09.1944 - trafił do Szpitala na ul. Czerniakowskiej. Po zajęciu szpitala przez Niemców wraz z innymi rannymi ewakuowany pod eskortą esesmanów - zastrzelony przez podoficera SS na ul. Rakowieckiej róg Kieleckiej, gdy poprosił o zwolnienie tempa marszu.<br> | ||
<small>źródła: strona Muzeum Powstania Warszawskiego[https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/eugeniusz-cendrowski,5446.html]; Z. Chmielewski ''Sportowcy w Powstaniu Warszawskim'', Warszawa 2017, s. 110). | <small>źródła: strona Muzeum Powstania Warszawskiego[https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/eugeniusz-cendrowski,5446.html]; Z. Chmielewski ''Sportowcy w Powstaniu Warszawskim'', Warszawa 2017, s. 110). | ||
</small> | </small> | ||
Wersja z 20:54, 17 wrz 2024
|
Eugeniusz Cendrowski |
|---|
|
losy w trakcie okupacji
Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 (podoficer 1. pułku artylerii przeciwlotniczej). Po rozbiciu oddziału dostał się do niemieckiej niewoli. Uciekł w trakcie transportu do obozu jenieckiego i wrócił do Warszawy.
W trakcie okupacji żołnierz ZWZ i AK. W Powstaniu I Obwód "Radwan" (Śródmieście) - Wojskowa Służba Ochrony Powstania). Ranny 15.09.1944 - trafił do Szpitala na ul. Czerniakowskiej. Po zajęciu szpitala przez Niemców wraz z innymi rannymi ewakuowany pod eskortą esesmanów - zastrzelony przez podoficera SS na ul. Rakowieckiej róg Kieleckiej, gdy poprosił o zwolnienie tempa marszu.
źródła: strona Muzeum Powstania Warszawskiego[2]; Z. Chmielewski Sportowcy w Powstaniu Warszawskim, Warszawa 2017, s. 110).