1937 - koszykówka mężczyzn

sezon: 1937
poziom rozgrywek: -
poprzedni sezon:	następny sezon:
1936	1938

Przegląd Sportowy nr 17 z 1.03.1937 s. 3

opis w trakcie opracowywania - poniższe dane są jeszcze niekompletne

Kadra

Zawodnicy Polonii wzmiankowani w relacjach prasowych:
Wierowski, Jan Nowicki, Radziszewski, Bohdan Perkowski, Kruszewski II, Henryk Jaźnicki, Stanisław Kacicki

Mistrzostwa Warszawy

Drugie miejsce Polonii w mistrzostwach Warszawy (brak awansu do finałowego turnieju mistrzostw Polski).
==> 1937 - mistrzostwa Warszawy

Informacje prasowe

dawni Poloniści w KPW

"Dla niezbyt wtajemniczonych, pamiętających, że od szeregu lat rokrocznie mistrzem stolicy była Polonia, rzekome odebranie jej pierwszeństwa jest pewnego rodzaju nowością. W rzeczywistości jednak zmieniła się tylko nazwa zwycięzcy — zespół pozostał ten sam. W barwach bowiem nowego K.P.W. występują starzy gracze, jak Zgliński, Kapałka, Czyżykowski, Sowiński, Gregołajtys, którzy jeszcze rok temu stanowili trzon drużyny Polonii, a obecnie — wespół z Menelem, dawnym graczem YMCA i kilku słabszymi z innych klubów — zdobyli tegoroczne mistrzostwo Warszawy.
Drużyna to dobra technicznie, zgrana, bardzo rutynowana, ale niezbyt pewna. Poszczególni gracze, porządnie już zużyci na boiskach i salach stołecznych nie posiadają już tego zapału do koszykówki, co przed laty.
Ci odstępcy od macierzystego klubu, zepsuci dotychczasowymi sukcesami, a przywiązani do Kolejowego P. W. jedynie widokami na lepszą sytuację materialną (ach te posady), nie przedstawiają już tej wartości duchowej, jaką się ceni najwyżej w prawdziwych zespołach sportowych. Nie mają po prostu serca do gry i na dalszy dystans na większe ich sukcesy liczyć już chyba nie można."
(Warszawski Dziennik Narodowy nr 75B z 16.03.1937 s. 8)

opis drużyny Polonii

"Polonia [w mistrzostwach Warszawy] sprawiła wielką niespodziankę. Gdy utraciła wszystkich swych asów przypuszczano, że nie utrzyma się w klasie A. Tymczasem straty te nie zdołały jej złamać. Zabrała się do szkolenia tego, co zostało i osiągnęła wyniki rzeczywiście podziwu godne. Młodzi „poloniści", grając z meczu na mecz coraz lepiej, przykrą sprawili niespodziankę AZS-owi, bijąc go po pięknej grze. Przegrali wprawdzie w rewanżu, ale dopiero po dogrywce, a ukoronowali ostatecznie swe sukcesy przez zwycięstwo nad Kolejowym P.W. Dzięki temu Polonia zdobyła niespodziewanie ale i zasłużenie, zaszczytne wicemistrzostwo stolicy.
Największą siłę Polonii stanowi doskonały atak: Jaźnicki, Nowicki, Redziszewski, najlepszy chyba w Warszawie. Drużyna Polonii, składająca się z graczy młodych, pełnych zapału, graczy „własnego chowu" (ani jeden nie „nabyty na gotowo" z innego klubu!), ma wielką przyszłość przed sobą."
(Warszawski Dziennik Narodowy nr 75B z 16.03.1937 s. 8)