Wiktor Kwast

Wiktor Bolesław Kwast (Kwast I)
siatkarz, lekkoatleta data urodzenia: 1906-06-21, Sosnowiec data śmierci: 1988-07-31, Tuscon USA miejsce pochówku: Tuscon USA okres reprezentowania Polonii: 1924-1938 związki rodzinne: brat Tadeusza brat Stanisława

Jeden z założycieli w 1924 r. drużyny siatkarzy Polonii, wieloletni kierownik sekcji gier sportowych. Dziennikarz, propagator gier sportowych, sędzia zawodów siatkarskich, w latach 1930-33 członek zarządu Polskiego Związku Gier Sportowych. Autor wielu książek o tematyce sportowej m.in.:

• Przewodnik sportowy 1933 (wspólnie z Tadeuszem Sawickim), Warszawa 1933
• Piłka siatkowa: podręcznik dla gracza: przepisy, technika i taktyka, zaprawa, Warszawa 1934
• Hazena (jordanka). Podręcznik dla grających i instruktorów wraz z oficjalnymi przepisami P.Z.P.R. i komentarzami (wspólnie ze Sławą Szmid-Bereżyńską), Warszawa 1937

Osiągnięcia sportowe (jako zawodnik Polonii)

• mistrzostwa Polski w piłce siatkowej
  • 🥇 1. miejsce w 1937
  • 🥉 3. miejsce w 1938
• rozgrywki o puchar PZGS
  • 🥈 2. miejsce w 1936

Koszykarz

Wiktor Kwast był znany przede wszystkim jako znakomity siatkarz, mniej jako lekkoatleta, ale w swojej karierze sportowej zaliczył również epizod koszykarski - zagrał w barwach Polonii w przynajmniej jednym meczu (1931-08-02 Polonia Warszawa - Przyszłość Włochy 48:29).

Życie prywatne

Absolwent gimnazjum Lelewela w Warszawie (1925 r.). Po II wojnie światowej osiedlił się w USA.

Informacje prasowe

📖 Obszerne materiały nt. Wiktora Kwasta zamieszczone zostały w "Magazynie 1911.pl" nr 7 (19) z XI 2024 (s.12-23[1]).
Tamże:
• Krystyna Engelking (oprac. Anna Engelking), O moim stryju
• fragmenty listów Wiktora Kwasta
• Wiktor Kwast, Imię moje zawisło na haku historii siatkówki (artykuł z 1974 r.)

➯ Wiktor Kwast: informacje prasowe

Zdjęcia

➯ Wiktor Kwast: zdjęcia

Wiktor Kwast we wspomnieniach

Eryk Lipiński: "Najlepszymi graczami w gimnazjum Lelewela byli bracia Stanisław i Wiktor Kwastowie. My, uczniowie klas niższych, patrzyliśmy na nich z zachwytem, a ponieważ szkolne boisko było zawsze zajęte przez kolegów starszych, założyliśmy Uczniowski Klub Sportowy." (Eryk Zielińki, Ja i sport (1), "Stolica" nr 13/1986 s. 11[2])