Stanisław Cendrowski

Stanisław Cendrowski
bokser, działacz bokserski data urodzenia: 1905-08-24, Warszawa data śmierci: 1999-04-20, Warszawa miejsce pochówku: Cmentarz Powązkowski w Warszawie (kwatera 273, rząd 2, miejsce 10)[1] bokser Polonii: 1929-? wcześniejsze kluby: Varsovia (do 1929) brat Eugeniusza Cendrowskiego

Życiorys

Był bokserem HKS Varsovia. W 1927 i 1928 zdobywał brązowe medale mistrzostw Polski w wadze półciężkiej. Po likwidacji sekcji bokserskiej w swoim klubie przeszedł w 1929 do Polonii Warszawa, gdzie także kierował także sekcją bokserską.

Od 1929 był działaczem Warszawskiego Okręgowego Związku Bokserskiego, w latach 1932–1934 prezesem Robotniczego Klubu Sportowego Elektryczność Warszawa. W 1937 został mianowany kapitanem związkowym Polskiego Związku Bokserskiego.

Walczył w wojnie obronnej w 1939 oraz w powstaniu warszawskim, w szeregach zgrupowania „Krybar”. Został ranny, dostał się do niewoli, ale uciekł z transportu do Niemiec.

W latach 1957–1965 był ponownie kapitanem związkowym PZB, w latach 1966–1971 wiceprezesem, w latach 1971–1972 prezesem, w latach 1972–1974 i 1975–1980 członkiem zarządu Polskiego Związku Bokserskiego. W tym charakterze uczestniczył w sukcesach polskich bokserów trenowanych przez Feliksa Stamma.

W czasach PRL był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1993 otrzymał Nagrodę im. Aleksandra Rekszy.
na podst. Wikipedii[2]

Informacje prasowe

1930

przewodniczący wydziału sportowego WOZB

• 

  Przegląd Sportowy nr 86 z 25.10.1930 s. 2

1931

wystąpienie z Polonii

• 

  Przegląd Sportowy nr 98 z 9.12.1931 s. 5