Tadeusz Gebethner I

Tadeusz Jerzy Gebethner (Gebethner I)

piłkarz, hokeista, działacz data urodzenia: 1897-11-18 Warszawa data śmierci: 1944-10-14 Altengrabow koło Magdeburga miejsce pochówku: Altengrabow (cmentarz zniszczony, niedostępny - obecnie baza NATO); grób symboliczny: Cmentarz Powązkowski w Warszawie (kwatera 205-1/6-11/18) wzrost: 177 cm pozycja: napastnik, pomocnik okres gry w Polonii: 1915-1925 wcześniejsze kluby: Stella Warszawa późniejsze kluby: - prezes Polonii: 1915-1918 brat Jana i Wacława Gebethnerów adres: Warszawa ul. Zgoda 12*

Absolutna legenda Polonii - zarówno ze względu na działalność w Polonii (1. prezes klubu, czołowy piłkarz w latach 1915-1925), jak i jego pozasportową biografię (porucznik kawalerii Wojska Polskiego, AK-owiec, powstaniec warszawski, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata).

Osiągnięcia sportowe

jako piłkarz

• 🥈 wicemistrzostwo Polski z Polonią Warszawa (1921)
• udział w 3 finałach mistrzostw Polski (1921, 1922 i 1923) - 19 meczów, 1 gol
• trzykrotnie mistrzostwo warszawskiej klasy A (1921, 1923 i 1924) - 14 meczów

Statystyki

➯ Tadeusz Gebethner I - statystyki
➯ Tadeusz Gebethner I - statystyki (tabela)

 Mecze udokumentowane
 W składzie Polonii (I drużyna): 113 meczów, 23 gole, 1 asysta - plus 5 mecze wewnętrzne (Drużyna A), 2 gole 
 W składzie Polonii (II drużyna): 2 mecze
 W składzie reprezentacji Warszawy: 4 mecze - plus 1 mecz (Kadra B)

Lista rozegranych meczów

jako piłkarz

➯ 1915
➯ 1916
➯ 1917
➯ 1918

➯ 1920
➯ 1921
➯ 1922

➯ 1923
➯ 1924
➯ 1925

➯ Warszawa

jako hokeista

➯ 1918 Hokej

Lista meczów jako sędzia

➯ 1916

Informacje prasowe

➯ Tadeusz Gebethner I - informacje prasowe

Zdjęcia

➯ Tadeusz Gebethner I - zdjęcia

Życiorys

Pochodził ze znanej rodziny warszawskich księgarzy, jego dziadek Gustaw był twórcą księgarni Gebethner i Wolff. W 1916 r. zdał maturę w męskiej szkole realnej Konopczyńskiego. Studiował później w Wyższej Szkole Handlowej.

Studia i karierę sportował przerwała tymczasowo wojna. W czasie wojny polsko-bolszewickiej służył w 5 pułku ułanów Zasławskich, z którym przeszedł cały szlak bojowy. Po zakończeniu działań wojennych kierowana przez niego drużyna piłkarska wyjechała na Górny Śląsk, aby uczestniczyć w działaniach patriotycznych mających wspomóc Polskę w mającym się odbyć plebiscycie. W tym czasie drużyna Polonii rozegrała wiele meczów z miejscowymi piłkarzami, a sam Gebethner był instruktorem w klubie Czuwaj Łabędy. Być może współuczestniczył także w tamtym czasie w założeniu "pierwszej" Polonii Bytom. Według niektórych źródeł miał być prezesem klubu bytomskiego klubu, jednakże mógł to być tylko tytuł honorowy.

W 1921 wraz z drużyną Polonii Warszawa wywalczył tytuł wicemistrza Polski. W latach 1915–1925 rozegrał łącznie 137 oficjalnych meczów w barwach swojego macierzystego klubu, będąc jednocześnie przez większość z nich kapitanem drużyny.

Zakończył karierę piłkarską w wieku 28 lat i poświęcił się pracy zawodowej w rodzinnym przedsięwzięciu księgarsko-wydawniczym. W latach 1928–1934 działał w Zarządzie Głównym Związku Księgarzy Polskich.

Na podporucznika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do 5 pułku ułanów Zasławskich.

We wrześniu 1939 jako porucznik rezerwy dołączył do 102 pułku ułanów z którym brał udział w walkach o Grodno i po zakończeniu kampanii został internowany w Rakiszkach na Litwie. Zbiegł z obozu i przebywał w Wilnie do 1941, kiedy przedostał się do Warszawy.

W latach 1942–1944 ukrywał żydowską rodzinę, którą wykupił po jej aresztowaniu, a ostatecznie wysłał na Węgry. Za ten czyn otrzymał pośmiertnie w 1981 tytuł Sprawiedliwego wśród Narodów Świata[1].

W czasie konspiracji pełnił służbę w 3 batalionie pancernym AK. Brał udział w powstaniu warszawskim[2], w czasie którego został ciężko ranny i stracił rękę oraz nogę. Po kapitulacji powstania przebywał w Stalagu XI-A Altengrabow w rejonie Magdeburga. W pobliskim lazarecie zmarł 14 października 1944 na skutek ran odniesionych w powstaniu w wieku 46 lat.

Jego grób znalazł się po wojnie na terenie radzieckiego poligonu (obecnie poligon Bundeswehry) i został zrównany z ziemią.

Linki

• sylwetka w serwisie "Legendy Polonii Warszawa" [3]
• sylwetka na wikipedii [4]
• sylwetka w serwisie "Polscy Sprawiedliwi" [5]
• sylwetka w serwisie sportowcy dla niepodległej [6]