Ludwik Marmor

opis w trakcie opracowywania - poniższe dane są jeszcze niekompletne

Mecze w składzie Polonii w 1945 r.:

1. 1945-04-02 RKS Milanówek – MKS Polonia Warszawa 1:1
2. 1945-04-22 MKS Polonia Warszawa – RKS Jedwabnik Milanówek 7:0 ⚽⚽⚽(?)
3. 1945-04-29 MKS Polonia Warszawa – KS Mokotów Warszawa 11:0
4. 1945-11-18 MKS Polonia Warszawa - Radomiak Radom 0:1

W lutym 1946 KS Polonia wystąpiła do zarządu WOZPN o zwolnienie zawodnika Marmora Ludwika (zarząd pismo przyjął do wiadomości i przekazał Wydziałowi Gier i Dyscyplin).
Protokuł nr 1 z posiedzenia Zarządu Warszawskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej z dnia 10 lutego 1946 r.

Informacje prasowe

1946

sprawa WCT "Tebens"

Robotnik 1946-04-02 nr 91 s. 6

"Zawieszenie piłkarzy warszawskich pod zarzutem współudziału w niemieckiej drużynie
W związku ze wszczętym dochodzeniem przeciwko b. kierownikowi drużyny niemieckiej WCT „Tebens” Ludwikowi Marmorowi, Zarząd W.O.Z.P.N. na posiedzeniu w dniu 16 marca b. r. uchwalił zawiesić zawodników: Marmora Ludwika, Gierwatowskiego Zdzisława, Brzozowskiego Edwarda, Szkatulskiego Henryka, Turkowskiego Kazimierza, Sosnowskiego Zdzisława, Świcarza Konstantego, Mileckiego Janusza, Miązka Stanisława, Gołowicza Stanisława oraz Artura Woźniaka i Przybysza z dniem ogłoszenia komunikatu (26.III.46) aż do wyjaśnienia sprawy."
("Robotnik" 1946-04-02 nr 91 s. 6)

"Ob. Niewiadomski, jako przewodniczący W.G.iD. [Wydziału Gier i Dyscypliny], zreferował sprawę klubu W.C.T. "Tobens" i poinformował, że Wydział po przeprowadzeniu dochodzenia i wykorzystaniu materiałów Komisji stwierdził, że WCT "Tobens" nie był klubem niemieckim.(...)
Zarząd na wniosek ob. Niewiadomskiego 8 głosami jednogłośnie uchwalił odwiesić zawodników wymienionych w pkt 3 biuletynu WOZPN Nr 7 z dn. 26.III.1946 oprócz zawodnika Marmora Ludwika."
Protokuł nr 11 z posiedzenia Prezydialnego Zarządu Warszawskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej z dnia 23 kwietnia 1946 r.

Życie Warszawy 1946-07-30 nr 207 s. 4

"Znany i zasłużony gracz i działacz K.S. „Polonia", Marmor Ludwik, został swego czasu zawieszony przez Wydział Gier i Dyscypliny W.O.Z.P.N. za rzekomą współpracę z okupantem.
W.G. i D. po przeprowadzeniu dochodzenia złożył wniosek do Zarządu W.O.Z.P.N. o całkowitą rehabilitację i powrót do praw piłkarskich, co uchwałą z dn. 8 lipca br. zostało zatwierdzone."
("Życie Warszawy" 1946-07-30 nr 207 s. 4)

1947

luty: zastępca kierownika sekcji piłki nożnej

Życie Warszawy 1947-02-28 nr 28 s. 5

"Kierownictwo sekcji piłki nożnej K.S. "Polonia" prowadzić będzie w dalszym ciągu p. T. Falęcki, którego zastępcą został znany piłkarz i działacz sportowy L. Marmor."

październik: Marmor kierownikiem drużyny

Życie Warszawy 1947-10-11 nr 280 s. 7

Piłkarze „Polonii" mają wodza
Dotychczasowy kierownik sekcji piłkarskiej K.S. „Polonia" ustąpił ze swego stanowiska. Miejsce jego zajął czasowo były bramkarz Polonii — Laskowski.
Obecnie członkowie sekcji dokonali wyboru nowego kierownika. Został nim znany działacz i sympatyk sportu piłkarskiego — Ludwik Marmor.

listopad: L. Marmor jako kierownik sekcji piłki nożnej odrzucony przez WOZPN

Przegląd Sportowy 1947-11-06 nr 89 s. 3

Zarząd WOZPN odrzucił pismo Polonii, donoszące, że kierownikiem sekcji piłki nożnej tego klubu wybrany został Marmor.

Życie Warszawy 1947-11-06 nr 305 s. 2

WOZPN nie zgadza się
W ubiegłym tygodniu wpłynęło do WOZPN pismo KS Polonia, zawiadamiające, że kierownikiem sekcji piłkarskiej klubu został wybrany Ludwik Marmor.
Zarząd WOZPN postanowił po dłuższych debatach pismo to odrzucić z uwagi na zarzuty postawione L. Marmurowi przez walne zebranie WOZPN z racji jego niewłaściwego postępowania na terenie sportowym Warszawy podczas okupacji.
Ze względu na powyższe, zarząd WOZPN nie może zgodzie się na pełnienie jakiejkolwiek funkcji w sporcie polskim przez człowieka, który czując się niewinnym do tej pory nie starał się oczyścić ze stawianych mu zarzutów.

inne cytaty

"Pamiętam, jak było na sylwestra z roku 1948. Zabawę zorganizowała Polonia w swoim lokalu klubowym, który znajdował się wtedy na czwartym piętrze w Alejach Ujazdowskich 22. (...) Polonia gromadziła wówczas kibiców przedsiębiorców, których dziś nazwalibyśmy sponsorami. Stanisław Syrzycki był znanym jubilerem, miał zakład na Nowym Świecie, Ludwik Marmor – sklep z futrami na ulicy Zgoda. (...) Później takiego sylwestra już nie było. Władza przykręciła śrubę, sponsorzy ratowali resztki swojego dobytku, Marmor uciekł z kraju. Zaczynała się epoka gospodarki socjalistycznej, w której dla takich prywatnych przedsiębiorców nie było już miejsca. Polonia skończyła się na początku lat 50. nie tylko dlatego, że wojskowa Legia i milicyjna Gwardia były dla władzy ważniejsze, a piękna przedwojenna przeszłość Czarnych Koszul nie pasowała do nowych czasów. Także dlatego, że wraz ze zmianami politycznymi od polonistów musieli odejść prywatni przedsiębiorcy."
(z rozmowy S. Szczepłka z Edmundem Zientarą w "Rzeczpospolitej" (2007 r.) [1])