Ludwik Marmor
Mecze w składzie Polonii w 1945 r.:
- 1945-04-02 RKS Milanówek – MKS Polonia Warszawa 1:1
- 1945-04-22 MKS Polonia Warszawa – RKS Jedwabnik Milanówek 7:0 ⚽⚽⚽(?)
- 1945-04-29 MKS Polonia Warszawa – KS Mokotów Warszawa 11:0
- 1945-11-18 MKS Polonia Warszawa - Radomiak Radom 0:1
W lutym 1946 KS Polonia wystąpiła do zarządu WOZPN o zwolnienie zawodnika Marmora Ludwika (zarząd pismo przyjął do wiadomości i przekazał Wydziałowi Gier i Dyscyplin).
Protokuł nr 1 z posiedzenia Zarządu Warszawskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej z dnia 10 lutego 1946 r.
Informacje prasowe
1946
sprawa WCT "Tebens"
"Zawieszenie piłkarzy warszawskich pod zarzutem współudziału w niemieckiej drużynie
W związku ze wszczętym dochodzeniem przeciwko b. kierownikowi drużyny niemieckiej WCT „Tebens” Ludwikowi Marmorowi, Zarząd W.O.Z.P.N. na posiedzeniu w dniu 16 marca b. r. uchwalił zawiesić zawodników: Marmora Ludwika, Gierwatowskiego Zdzisława, Brzozowskiego Edwarda, Szkatulskiego Henryka, Turkowskiego Kazimierza, Sosnowskiego Zdzisława, Świcarza Konstantego, Mileckiego Janusza, Miązka Stanisława, Gołowicza Stanisława oraz Artura Woźniaka i Przybysza z dniem ogłoszenia komunikatu (26.III.46) aż do wyjaśnienia sprawy."
("Robotnik" 1946-04-02 nr 91 s. 6)
"Ob. Niewiadomski, jako przewodniczący W.G.iD. [Wydziału Gier i Dyscypliny], zreferował sprawę klubu W.C.T. "Tobens" i poinformował, że Wydział po przeprowadzeniu dochodzenia i wykorzystaniu materiałów Komisji stwierdził, że WCT "Tobens" nie był klubem niemieckim.(...)
Zarząd na wniosek ob. Niewiadomskiego 8 głosami jednogłośnie uchwalił odwiesić zawodników wymienionych w pkt 3 biuletynu WOZPN Nr 7 z dn. 26.III.1946 oprócz zawodnika Marmora Ludwika."
Protokuł nr 11 z posiedzenia Prezydialnego Zarządu Warszawskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej z dnia 23 kwietnia 1946 r.
"Znany i zasłużony gracz i działacz K.S. „Polonia", Marmor Ludwik, został swego czasu zawieszony przez Wydział Gier i Dyscypliny W.O.Z.P.N. za rzekomą współpracę z okupantem.
W.G. i D. po przeprowadzeniu dochodzenia złożył wniosek do Zarządu W.O.Z.P.N. o całkowitą rehabilitację i powrót do praw piłkarskich, co uchwałą z dn. 8 lipca br. zostało zatwierdzone."
("Życie Warszawy" 1946-07-30 nr 207 s. 4)
1947
L. Marmor jako kierownik sekcji piłki nożnej odrzucony przez WOZPN
Zarząd WOZPN odrzucił pismo Polonii, donoszące, że kierownikiem sekcji piłki nożnej tego klubu wybrany został Marmor.
inne cytaty
"Pamiętam, jak było na sylwestra z roku 1948. Zabawę zorganizowała Polonia w swoim lokalu klubowym, który znajdował się wtedy na czwartym piętrze w Alejach Ujazdowskich 22. (...) Polonia gromadziła wówczas kibiców przedsiębiorców, których dziś nazwalibyśmy sponsorami. Stanisław Syrzycki był znanym jubilerem, miał zakład na Nowym Świecie, Ludwik Marmor – sklep z futrami na ulicy Zgoda. (...) Później takiego sylwestra już nie było. Władza przykręciła śrubę, sponsorzy ratowali resztki swojego dobytku, Marmor uciekł z kraju. Zaczynała się epoka gospodarki socjalistycznej, w której dla takich prywatnych przedsiębiorców nie było już miejsca. Polonia skończyła się na początku lat 50. nie tylko dlatego, że wojskowa Legia i milicyjna Gwardia były dla władzy ważniejsze, a piękna przedwojenna przeszłość Czarnych Koszul nie pasowała do nowych czasów. Także dlatego, że wraz ze zmianami politycznymi od polonistów musieli odejść prywatni przedsiębiorcy."
(z rozmowy S. Szczepłka z Edmundem Zientarą w "Rzeczpospolitej" (2007 r.) [1])