1938/1939 - hokej na lodzie

sezon: 1938/1939
poziom rozgrywek: 1 (liga) osiągnięcia: 4. miejsce w mistrzostwach Polski
poprzedni sezon:	następny sezon:
1937/1938	1946

Polonia podczas mistrzostw Polski 1939; fot. NAC

Start wiadomości sportowe nr 43 z 1938-12-29 s. 1

Przegląd Sportowy nr 19 z 1939-03-06 s. 6

Raz, dwa, trzy nr 2 z 8.01.1939 s. 7

Raz, dwa, trzy nr 11 z 1939-03-12

Kadra

Laszuk, Kamieński, Krassuski, Włodzimierz Krygier, Henryk Lamer, Tadeusz Lamer, Lubański, Kazimierz Materski, Czesław Matusik, Muszyński (Moszyński?), Eugeniusz Naciążek, Narkiewicz, Zenon Odrowąż, Janusz Pigłowski, Kazimierz Rybicki, Edward Szabłowski, Szabłowski II, Stefan Ślusarczyk, Tadeusz Świcarz

Lista meczów

Mistrzostwa Polski

System rozgrywek - z każdego z 4 okręgów awansowały po 2 kluby. 8 klubów podzielono na 4 pary, które miały rozegrać między sobą dwumecz. Jego zwycięzcy awansowali do grupy mistrzowskiej, przegrany w turnieju finałowym grał w grupie spadkowej.

dwumecz kwalifikujący do grupy mistrzowskiej lub spadkowej

• 1939-01-08 AZS Poznań - Polonia Warszawa 0:3

Do meczu rewanżowego AZS nie przystąpił, w związku z czym Polonia awansowała do grupy finałowej mistrzostw.

turniej finałowy

data:1939-03-1/3
miejsce: Katowice, Torkat
mecze rozegrane w grupie mistrzowskiej:

• 1939-03-01 Warszawianka - Polonia Warszawa 1:0
• 1939-03-01 Dąb Katowice - Ognisko Wilno 6:1
• 1939-03-02 Dąb Katowice - Polonia Warszawa 5:1
• 1939-03-02 Warszawianka - Ognisko Wilno 4:2
• 1939-03-03 Ognisko Wilno - Polonia Warszawa 1:0
• 1939-03-03 Dąb Katowice - Warszawianka 4:0

końcowa tabela grupy mistrzowskiej:

Lp.	Zespół	M	Pkt	W - R -P	bramki	+/-
1	Dąb Katowice	3	6	3 - 0 - 0	15-2	+13	mistrzostwo Polski
2	Warszawianka	3	4	2 - 0 - 1	5-6	-1
3	Ognisko Wilno	3	2	1 - 0 - 2	4-10	-6
4	Polonia Warszawa	3	0	0 - 0 - 3	1-7	-6

opinie o Polonii

Przegląd Sportowy nr 19 z 6.03.1939 s. 6

"Rewelacją turnieju katowickiego była właściwie Polonia. Znalazła się wprawdzie dopiero na czwartym miejscu w swojej grupie, przegrywając pojedynek z Ogniskiem 0:1, jednak o „czarnych koszulach“ najgłośniej było zarówno na widowni, jak i w prasie.

Niespodzianka polegała na tym, że nikt nie liczył się poważnie z Poloniarzami. Oczekiwano na tafli jakiś niewyraźny zlepek, który szczęśliwym zbiegiem okoliczności znalazł się w rozgrywkach finałowych, a tymczasem Polonia zaprezentowała się jako wcale zgrabnie zmontowany zespół. Miała naturalnie wiele wad i braków, które utrudniały wyzyskiwanie dobrze zapoczątkowanych akcji, czegóż jednak można było oczekiwać od graczy, pozbawionych przez szereg tygodni jakichkolwiek możliwości treningowych?
Nie należy się naturalnie łudzić, by Polonia mogła choćby już w najbliższym sezonie odegrać poważną rolę. Posiada jednak warunki, które mogą i powinny zachęcić do dalszej pracy z wcale dobrymi widokami na dalszą przyszłość."

Ilustrowany Kuryer Codzienny nr 66 z 7.03.1939 dodatek sportowy s. IV

"Największą rewelacją mistrzostw była stołeczna „Polonja". Sympatyczny ten zespół zaskarbił sobie sympatję publiczności szczególnie dzięki grze fair. Ostoją drużyny jest stary rutyniarz adw. Kryger, "ostatni mohikanin" z wielkiej szóstki A.Z.S. warszawskiego. Jest on zarazem kierownikiem i trenerem drużyny. Jego też zasługą jest wychowanie narybku, którym poszczycić się może Polonja.
Największym bezsprzecznie talentem w tej drużynie jest Kamieński odznaczający się niezwykłym refleksem i szybką jazdą. Ze znanych już zawodników wymienić musimy Szabłowskiego, który jest jednym z najlepszych napastników mistrzostw. W drugiej trójce jaśniejszym punktem był Naciążek. Drużyna ta przy lepszych warunkach treningowych odegra z czasem poczesne miejsce w hokeju polskim."

Mistrzostwa Warszawy - klasa A

➜ 1938/1939 hokej - mistrzostwa Warszawy

Mistrzostwa Warszawy - klasa B

Druga drużyna Polonii uczestniczyła w rozgrywkach klasy B - w grupie rezerw A klasy.

• 1938-12-xx Polonia II Warszawa - AZS II Warszawa 3:1
  bramki: Odrowąż x2, Moszyński

Mecze towarzyskie

• 1938-12-26 Reprezentacja Łodzi - Polonia Warszawa 1:6 (1:0, 0:0, 0:6)
• 1938-12-xx Polonia Warszawa - Makabi Warszawa 10:4 (2:2, 4:2, 4:0)
  bramki: Szabłowski x3, Świcarz x3, Naciążek x2, Kamiński x2
  relacja: Dziennik Polski nr 357 z 29.12.1938 s. 5

Informacje prasowe

1938-11

"kontrowersje" odnośnie do zakwalifikowania Polonii do ligi

Polonia nr 5045 z 2.11.1938 s. 8

Jak już podaliśmy Polski Związek Hokeja na Lodzie zgodnie z uchwałą walnego zebrania utworzył państwową ligę hokejową. Do ligi tej zaliczono: Cracovię, Dąb, Warszawiankę, AZS Poznań, Czarnych Lwów, Ognisko Wilno i nie wiadomo dlaczego drugi zespół war­szawski Polonię. Jest to, zresztą podobnie jak i w wielu innych gałęziach sportu faworyzowa­niem klubów warszawskich.
Dla każdego interesującego się hokejem pol­skim, jasnym jest, że w Polsce oprócz drużyn zaliczonych do ligi, z wyjątkiem Polonii, od tej ostatniej jest jeszcze kilku lepszych. We Lwowie jest chyba cztery drużyny lepsze od warszawskiej Polonii, za lepszy zespół ma się prawo uważać również Pogoń z Katowic, a przede wszystkim Krynickie Towarzystwo Hokejowe.
Fakt zaliczenia drugiej drużyny warszawskiej do Ligi, wywołał na Śląsku zrozumiałe oburze­nie. Do tej chwili kluby nie otrzymały jeszcze oficjalnego zawiadomienia o składzie ligi, gdy to jednak nastąpi tak Śląski Okręg Hokeja na Lo­dzie, jak i kluby wystąpią z kategorycznym pro­testem.

Polonia nr 5052 z 9.11.1938 s. 11

Nie tylko na Śląsku niezadowolenie ze składu ligi hokejowej
Centro Sport podaje:
Według wiadomości nadeszłych z prowincji, czołowe kluby hokejowe i zarządy okręgów we Lwowie, Krakowie i Katowicach są bardzo nie­zadowolone ze składu ligi hokejowej. Na ogół uważa się za bezsporne powołanie do ligi 5-ciu klubów, a mianowicie Cracovii, Czarnych, Dębu, Warszawianki i poznańskie­go AZS. Co do pozostałych trzech (Ognisko, Polonia i ŁKS) to wartość tych klubów jest kwestionowana i wysuwany jest projekt urzą­dzenia dodatkowych rozgrywek kwalifikacyjnych przy udziale tych trzech klubów oraz lwowskiej Pogoni, Lechii, Ukrainy, katowic­kiej Pogoni i Krynickiego T.H.
Z podobną inicjatywą występuje do PZHL zarząd lwowskiego okręgu.
Komentarz WikiPolonii:
Do ligi zakwalifikowano w 1. rzędzie 5 klubów, które awansowały do finałowego turnieju mistrzostw Polski 1938 (ostatecznie odwołanego z powodu odwilży): Cracovię, Warszawiankę, Czarnych, Dąb i właśnie Polonię. Polonia awansowała do finałów, wygrywając najpierw mistrzostwa Warszawy, a potem pokonując w eliminacjach do mistrzostw Polski dwukrotnie ŁKS Łódź. W tym przypadku kryterium było jednoznaczne i oczywiste - był nim wynik sportowy, nie przekonanie kogokolwiek, że "są lepsze drużyny". Jeśli już ktoś miałby mieć zastrzeżenia co do startu dwóch drużyn z Warszawy, to powinny one dotyczyć przecież Warszawianki, która w mistrzostwach stolicy były druga. Jednak i ona - kwalifikując się do turnieju finałowego - pokazała, że na udział w lidze zasługuje.
A już chyba ostatecznym potwierdzeniem tego, że Polonia nie była 'ciągnięta za uszy', było zakwalifikowanie się jej w mistrzostwach 1939 do grupy mistrzowskiej (po pokonaniu AZS-u Wilno) i ostatecznie zajęcie przez niej 4. miejsca.

przygotowania do sezonu

Dobry Wieczór Kurier Czerwony nr 17 z 20.11.1938 s. 8

1938-12: hokeiści Legii przechodzą do Polonii

"(...) Z rozgrywek hokejowych o mistrzostwo Warszawy wycofała się ostatnio Legia, której gracze przeszli do Polonii.(...)"
(Express Poranny nr 357 z 28.12.1938 s. 4)

1939-04: kadra olimpijska

Do kadry na Igrzyska Olimpijskie 1940 kandydowało 4 hokeistów Polonii: Tadeusz Świcarz, Edward Szabłowski, Kamiński i Eugeniusz Naciążek. Finalnie w 18-osobowej kadrze znalazł się Tadeusz Świcarz.

Kurjer Warszawski nr 116 z 28.04.1939 s. 8

Przegląd Sportowy nr 37 z 8.05.1939 s. 2