Aleksander Tupalski: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 18: | Linia 18: | ||
W piłkę nożną zaczął grać w szkolnej reprezentacji w Petersburgu. Pierwsze występy w Polsce miały miejsce w 1 Pułku Ułanów Krechowickich w Wolbromiu. Po zakończeniu wojny wstąpił do [[AZS Warszawa]]. W 1923 r. został powołany do reprezentacji Warszawy. Po powrocie - z [[Włodzimierz Krygier|Włodzimierzem Krygierem]][ - został zawodnikiem Polonii. W [[1926]] r. zdobył z tym zespołem wicemistrzostwo Polski. W reprezentacji debiutował 2 września 1925 w meczu z Estonią, ostatni raz zagrał rok później. Łącznie w „biało-czerwonych” barwach rozegrał 3 spotkania, strzelając jedną bramkę. | W piłkę nożną zaczął grać w szkolnej reprezentacji w Petersburgu. Pierwsze występy w Polsce miały miejsce w 1 Pułku Ułanów Krechowickich w Wolbromiu. Po zakończeniu wojny wstąpił do [[AZS Warszawa]]. W 1923 r. został powołany do reprezentacji Warszawy. Po powrocie - z [[Włodzimierz Krygier|Włodzimierzem Krygierem]][ - został zawodnikiem Polonii. W [[1926]] r. zdobył z tym zespołem wicemistrzostwo Polski. W reprezentacji debiutował 2 września 1925 w meczu z Estonią, ostatni raz zagrał rok później. Łącznie w „biało-czerwonych” barwach rozegrał 3 spotkania, strzelając jedną bramkę. | ||
=== jako hokeista (AZS) === | === jako hokeista (Polonia, AZS) === | ||
Przygodę z hokejem rozpoczął w Polonii, gdzie [[:Plik:Stadjon 1925-11-25 nr 48 s. 13 Tupalski hokeistą AZS.png|był czołowym zawodnikiem]]. W [[:Plik:Stadjon 1925-11-25 nr 48 s. 13 Tupalski hokeistą AZS.png|listopadzie 1925 r. przeszedł do AZS-u Warszawa]]. 10.01.1926, na Eissportstadion w Davos, wystąpił w debiutanckim międzypaństwowym spotkaniu reprezentacji narodowej przeciwko Austrii (przegranym 1:13). W drugiej połowie meczu strzelił honorową i zarazem pierwszą w historii „biało-czerwonych” bramkę. Wystąpił w trzech edycjach mistrzostw Europy, w tym premierowych z udziałem kadry Polski w 1926 r. Brał udział w igrzyskach w Sankt Moritz. W tym samym roku zdobył złoty medal z reprezentacją akademicką w Cortinie d’Ampezzo. W 1929 r. wywalczył z reprezentacją srebrny medal mistrzostw Europy w Budapeszcie, po porażce w finale z Czechosłowacją 1:2 (po dogrywce). Przez G. Damseya został zaliczony do najlepszych hokeistów tego turnieju. Dwa lata później podczas mistrzostw świata w Krynicy-Zdroju także zdobył srebrny medal. Do 1937 r. grał w zespole AZS. Zajmował się również szkoleniem. W 1936 r. - razem z Lucjanem Kulejem - przygotowywał reprezentację narodową do startu w zimowych igrzyskach olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen. | Przygodę z hokejem rozpoczął w Polonii, gdzie [[:Plik:Stadjon 1925-11-25 nr 48 s. 13 Tupalski hokeistą AZS.png|był czołowym zawodnikiem]]. W [[:Plik:Stadjon 1925-11-25 nr 48 s. 13 Tupalski hokeistą AZS.png|listopadzie 1925 r. przeszedł do AZS-u Warszawa]]. 10.01.1926, na Eissportstadion w Davos, wystąpił w debiutanckim międzypaństwowym spotkaniu reprezentacji narodowej przeciwko Austrii (przegranym 1:13). W drugiej połowie meczu strzelił honorową i zarazem pierwszą w historii „biało-czerwonych” bramkę. Wystąpił w trzech edycjach mistrzostw Europy, w tym premierowych z udziałem kadry Polski w 1926 r. Brał udział w igrzyskach w Sankt Moritz. W tym samym roku zdobył złoty medal z reprezentacją akademicką w Cortinie d’Ampezzo. W 1929 r. wywalczył z reprezentacją srebrny medal mistrzostw Europy w Budapeszcie, po porażce w finale z Czechosłowacją 1:2 (po dogrywce). Przez G. Damseya został zaliczony do najlepszych hokeistów tego turnieju. Dwa lata później podczas mistrzostw świata w Krynicy-Zdroju także zdobył srebrny medal. Do 1937 r. grał w zespole AZS. Zajmował się również szkoleniem. W 1936 r. - razem z Lucjanem Kulejem - przygotowywał reprezentację narodową do startu w zimowych igrzyskach olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen. | ||
Wersja z 22:54, 9 sty 2023
|
Aleksander Tupalski |
|---|
|
Życiorys
Urodził się w Gelsenkirchen. Był synem Aleksandra i Marii z Kozłowskich. Dzieciństwo i lata szkolne spędził w Petersburgu. W 1917 r. zdał maturę. W 1918 r. przybył do Polski studiować na Politechnice Warszawskiej. Z powodu wojny studia ukończył w 1927 r. W 1919 r. zgłosił się na ochotnika do wojska. Był żołnierzem 1 Pułku Ułanów Krechowieckich. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wybuchu II wojny światowej został ewakuowany do Lwowa. W styczniu 1940 r. przedostał się do Francji. Przebywał tam do października 1941 r. Od listopada 1942 r. był inspektorem lotnictwa w stopniu majora. Za udział w Walce w Polskich Siłach Zbrojnych otrzymał odznaczenia polskie oraz angielskie. Po zakończeniu wojny do 1951 r. pracował w przemyśle lotniczym we Francji. W 1951 r. wyjechał do Australii, gdzie do emerytury w 1971 r. był mechanikiem w Sydney. Jego żoną była Jadwiga Matyjewicz. Zmarł 9 stycznia 1980 w Canberze.
jako piłkarz (AZS, Polonia)
W piłkę nożną zaczął grać w szkolnej reprezentacji w Petersburgu. Pierwsze występy w Polsce miały miejsce w 1 Pułku Ułanów Krechowickich w Wolbromiu. Po zakończeniu wojny wstąpił do AZS Warszawa. W 1923 r. został powołany do reprezentacji Warszawy. Po powrocie - z Włodzimierzem Krygierem[ - został zawodnikiem Polonii. W 1926 r. zdobył z tym zespołem wicemistrzostwo Polski. W reprezentacji debiutował 2 września 1925 w meczu z Estonią, ostatni raz zagrał rok później. Łącznie w „biało-czerwonych” barwach rozegrał 3 spotkania, strzelając jedną bramkę.
jako hokeista (Polonia, AZS)
Przygodę z hokejem rozpoczął w Polonii, gdzie był czołowym zawodnikiem. W listopadzie 1925 r. przeszedł do AZS-u Warszawa. 10.01.1926, na Eissportstadion w Davos, wystąpił w debiutanckim międzypaństwowym spotkaniu reprezentacji narodowej przeciwko Austrii (przegranym 1:13). W drugiej połowie meczu strzelił honorową i zarazem pierwszą w historii „biało-czerwonych” bramkę. Wystąpił w trzech edycjach mistrzostw Europy, w tym premierowych z udziałem kadry Polski w 1926 r. Brał udział w igrzyskach w Sankt Moritz. W tym samym roku zdobył złoty medal z reprezentacją akademicką w Cortinie d’Ampezzo. W 1929 r. wywalczył z reprezentacją srebrny medal mistrzostw Europy w Budapeszcie, po porażce w finale z Czechosłowacją 1:2 (po dogrywce). Przez G. Damseya został zaliczony do najlepszych hokeistów tego turnieju. Dwa lata później podczas mistrzostw świata w Krynicy-Zdroju także zdobył srebrny medal. Do 1937 r. grał w zespole AZS. Zajmował się również szkoleniem. W 1936 r. - razem z Lucjanem Kulejem - przygotowywał reprezentację narodową do startu w zimowych igrzyskach olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen.
jako działacz
Od listopada 1921 r. do końca 1922 r. pełnił funkcję wiceprezesa AZS Warszawa, a w latach 1930–1934 – kierownika sekcji hokejowej Geranii Gdańsk[2]. W latach 1935–1936 był członkiem Polskiego Związku Hokeja na Lodzie. Posiadał uprawnienia sędziowskie, podczas igrzysk olimpijskich sędziował 3 mecze hokeja na lodzie[5]. W lipcu 1935 r. został wybrany zastępcą sekretarza generalnego PKOL. Był także współpracownikiem Przeglądu Sportowego.
życiorys na bazie [[1]] (uzupełniony i skorygowany)
Statystyki
Aleksander Tupalski| sezon | rozgrywki | liczba występów |
liczba strzelonych goli | liczba asyst | wyróżniony w prasie | rezerwowy |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1924: | ||||||
| łącznie | 30 | 28 | 7 | 9 | 1 | |
| 1924 - mecze w warszawskiej klasie A | 6 | 6 | 1 | 2 | 0 | |
| mecze towarzyskie | 22 | 23 | 4 | 8 | 1 | |
| dodatkowo: mecze w reprezentacji Warszawy | 2 | 0 | 2 | 1 | 0 | |
Lista rozegranych meczów
1924
mecze w składzie Polonii
- 1924-03-23 Diana Katowice - Polonia Warszawa 1:4 ⚽⚽
- 1924-03-25 Pogoń Katowice - Polonia Warszawa 1:2 ASYSTA
- 1924-03-30 Polonia Warszawa - Cracovia 4:1 ⚽⚽
- 1924-04-06 Polonia Warszawa - Wisła Kraków 2:5 ⚽
- 1924-04-20 Polonia Warszawa - Luckenwalder BV Berlin 2:3 ⚽
- 1924-04-24 Polonia Warszawa - Luckenwalder BV Berlin 3:2 ASYSTA
- 1924-05-04 Wilja Wilno - Polonia Warszawa 2:5 ⚽
- 1924-05-31 Polonia Warszawa - Zuglói Atlétikai Club Budapeszt 1:2
- 1924-06-01 Polonia Warszawa - Zuglói Atlétikai Club Budapeszt 1:0
- 1924-06-21 Polonia Warszawa - Spielvereinigung Greuther 1:5 ASYSTA
- 1924-06-22 Polonia Warszawa - Spielvereinigung Greuther 3:5 ⚽ ASYSTA
- 1924-06-29 Polonia Warszawa - Makabi Warszawa 6:0 ⚽⚽
- 1924-07-12 Polonia Warszawa - Warszawianka 4:4 ⚽⚽⚽
- 1924-07-13 Polonia Warszawa - Floridsdorfer Wiedeń 3:6
- 1924-08-23 Polonia Warszawa - Varsovia 10:0 (Kl. A) ⚽⚽⚽
- 1924-09-03 Polonia Warszawa - Viktoria Žižkov 4:2 ⚽
- 1924-09-12 Galatasaray Stambuł – Polonia Warszawa 2:2
- 1924-09-14 Altay Spor Kulübü Izmir – Polonia Warszawa 0:4 ⚽
- 1924-09-19 Fenerbahçe Stambuł – Polonia Warszawa 4:3 ⚽
- 1924-09-21 Altoun Ordon / Altinordu – Polonia Warszawa 0:12 ⚽⚽⚽
- 1924-10-05 Warszawianka - Polonia Warszawa 1:4 (Kl. A)
- 1924-10-12 Legia Warszawa - Polonia Warszawa 2:1 (Kl. A)
- 1924-10-18 Polonia Warszawa - Hasmonea Lwów 2:1 ⚽
- 1924-10-19 Czarni Radom - Polonia Warszawa 0:3 (Kl. A) ⚽⚽
- 1924-10-25 Polonia Warszawa - Legia Warszawa 4:3 (Kl. A) ASYSTA
- 1924-10-26 Polonia Warszawa - TKS Toruń 9:3 ⚽⚽
- 1924-11-16 Varsovia - Polonia Warszawa 1:6 (Kl. A) ⚽
- 1924-12-07 Polonia Warszawa - WTC Warszawa 7:1
rezerwowy
- 1924-06-14 Polonia Warszawa - Törekvés Budapeszt 0:1 (rezerwowy)
mecze w reprezentacji Warszawy
- 1924-04-27 Łódź - Warszawa 0:2 ASYSTA
- 1924-05-03 Wilno - Warszawa 0:6 ASYSTA