1946-08-04 Polonia Warszawa - Grochów Warszawa 2:0

1946-08-04, A klasa (finał - 1. mecz)
Warszawa, Stadion Wojska Polskiego, 18:00

	Polonia Warszawa	2:0 (1:0)	Grochów Warszawa
	widzów: 7-10 tys.
	sędzia: Karol Łazarewicz
bramki Jerzy Szularz 28' (as. Świcarz) Zygmunt Ochmański 57' - składy Henryk Borucz (Zdzisław Sosnowski) Zygmunt Przygoda Zdzisław Gierwatowski Modrowski Edward Brzozowski Jerzy Fronczak Henryk Przepiórka Antoni Wołosz Tadeusz Świcarz Jerzy Szularz Zygmunt Ochmański Andrzejkiewicz Kalinowski Warkiewicz (Waszkiewicz? Maruszkiewicz?) Chybowski Krzymowski Stykowski Cieciera Szulc Haton Izydorczak (Izydorzak?) Miernicki

Zapowiedzi prasowe

Robotnik 1946-08-05 nr 213, s. 7

Relacje prasowe

"Sport"

Sport 1946-08-05 nr 52 s. 1

"Start"

Start 1946-08-06 nr 46 s. 4

"Robotnik"

Robotnik 1946-08-06 nr 214, s. 4

"Echo Stadionu"

Robotnik 1946-08-06 nr 214, s. 4

Wizyta piłkarzy Torpedo Moskwa na meczu

Gośćmi na meczu Polonii z Grochowem byli piłkarze Torpeda Moskwa, którzy przybyli do Warszawy na mecz z reprezentacją Polski. Relacja "Przeglądu Sportowego" (1946-08-05, nr 35, s. 1):

"Sensację na wczorajszym spotkaniu Grochów — Polonia uczynili piłkarze Torpedo, którzy zjawili się na kilka minut przed rozpoczęciem gry.
W przerwie przedostaliśmy się do loży zajętej przez ekspedycję moskiewską. Rozmawiamy z trenerem Torpedo p. Masłowem.
— Jakie wrażenie zrobił na panu mecz?
— Uderza mnie wielkie tempo. Gra jest bardzo żywa, ciekawa, przyjemna dla oka. Dziwi mnie bardzo zły stan boiska, jest bardzo twarde, bez trawy... No i ta piłka. Jest o wiele za lekka. Przy takim wietrze trudno nią dobrze kierować. Podoba mi się bardziej Polonia. Bardzo dobrze grają jednak obie pary beków. Macie niezłych piłkarzy. Nie rozumiem dlaczego tak słaba jest współpraca między sędziami autowymi a sędzią głównym. Wskutek tego wiele błędów jest niedostrzegalnych. Poza tym u nas sędziowie nie ingerują tak często, zwłaszcza gdy powody są naprawdę dziecinne.
— Jakie są pierwsze wrażenia pana drużyny z przyjazdu do Polski?
— Polska interesowała nas bardzo. Cieszymy się, że mamy możność poznać piłkarzy naszego bliskiego sąsiada. Będziemy szczęśliwi, jeżeli będziemy mogli polskiej publiczności i sportowcom pokazać coś ciekawego.
— Jak ocenia pan szanse swej drużyny w meczach z Polakami?
— Trudno mi powiedzieć na podstawie 45 minut gry warszawskich drużyn. Sądzę, że sprawa nie będzie łatwa. Zobaczymy zresztą...
W bezpośrednim sąsiedztwie Masłowa siedzi jeden z najgroźniejszych napastników Torpeda — lewoskrzydłowy Żarkow. Przysłuchuje się z zaciekawieniem naszej rozmowie.
— A co pan sądzi o grze naszych drużyn, jaki przedstawiają poziom na stosunki radzieckie?
— Nie mogę się jeszcze zorientować. Grają bardzo szybko, żywo z myślą. Polonia jest lepsza. Bardzo trudnym przeciwnikiem będzie czarny duży obrońca — mówi Żarkow, wskazując na Gierwatowskiego. Również bramkarz przeciwnika (Grochowa) jest bardzo dobry.
— Jeżeli tak grają u was wszyscy — będziemy mieli ciężkie zadanie.
Cała dwudziestoosobowa ekspedycja przygląda się z zajęciem przebiegowi gry. Oczy piłkarzy śledzą uważnie każdą akcję. Studiują sposób gry polskich piłkarzy przed dwoma spotkaniami w Warszawie i Łodzi. Pragną się do nich dokładnie przygotować. Zdają sobie sprawę z ważności premiery futbolistów radzieckich w Polsce. (k)"